
ഈ അധ്യായത്തിൽ ഈശ്വരൻ കുബേരനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു വിശിഷ്ട പുണ്യസ്ഥാനത്തെ തത്ത്വപരമായി വിവరిస్తുന്നു. പുണ്യക്ഷേത്രത്തിന്റെ വിന്യാസത്തിൽ നൈഋത്യ (തെക്ക്-പടിഞ്ഞാറ്) ദിശയിൽ കുബേരസ്ഥാനം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു എന്നും, അവിടെ കുബേരൻ സ്വയംഭൂവായി പ്രത്യക്ഷനായി സർവ്വദാരിദ്ര്യനാശകനാണെന്നും പ്രസ്താവിക്കുന്നു. പഞ്ചമി തിഥിയിൽ ഗന്ധം, പുഷ്പം, അനുലേപനം മുതലായവ കൊണ്ട് അവിടെ പ്രത്യേക പൂജ ചെയ്യാനുള്ള വിധി പറയുന്നു. ആ സ്ഥലം എട്ട് മകര-ബന്ധിത “നിധാന”ങ്ങളാൽ അലങ്കൃതമാണെന്ന് വർണ്ണിക്കുന്നു. കാലം–ദ്രവ്യം–സ്ഥലദേവത എന്ന സംയോജനത്തോടെ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ചാൽ, നിർവിഘ്നമായി നിധാനപ്രാപ്തിയും അപരിമിത ധനസമൃദ്ധിയും ലഭിക്കും എന്ന ഫലശ്രുതി ഉച്ചരിക്കുന്നു.
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्माद्वैश्रवण स्थानान्नैरृत्यां वरवर्णिनि । स्वयं स्थितः कुबेरस्तु सर्वदारिद्र्यनाशनः
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ സുന്ദരിയേ! ആ വൈശ്രവണസ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് നൈഋത്യ ദിശയിൽ സ്വയം കുബേരൻ വസിക്കുന്നു; അവൻ സർവ്വ ദാരിദ്ര്യവും നശിപ്പിക്കുന്നവൻ।
Verse 2
मकरादिनिधानैस्तु अष्टाभिः परिभूषितः । पञ्चम्यां पूजयेद्भक्त्या गन्धपुष्पानुलेपनैः । निधानप्राप्तिरतुला निर्विघ्ना तस्य जायते
മകരാദി എട്ട് നിധികളാൽ അലങ്കൃതനായ (കുബേരനെ) പഞ്ചമി തിഥിയിൽ ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കണം—ഗന്ധം, പുഷ്പം, അനുലേപനം എന്നിവ അർപ്പിച്ച്. അവനു അതുല ധനലാഭം നിർവിഘ്നമായി ലഭിക്കും।
Verse 293
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभामक्षेत्रमाहात्म्ये न्यंकुमतीमाहात्म्ये कुबेरस्थानोत्पत्तौ कुबेरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिनवत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കാന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ, ന്യങ്കുമതീമാഹാത്മ്യാന്തർഗതമായ കുബേരസ്ഥാനോത്പത്തി പ്രസംഗത്തിൽ ‘കുബേരമാഹാത്മ്യവർണ്ണനം’ എന്ന ഇരുനൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റിമൂന്നാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।