Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 19
अग्निश्च रेतो मृडया च देहो रेतोधा विष्णुरमृतस्य नाभिः । एतद्ब्रुवन्पार्वति सत्यवाक्यं ततोऽवगाहेत्तु पतिं नदीनाम्
agniśca reto mṛḍayā ca deho retodhā viṣṇuramṛtasya nābhiḥ | etadbruvanpārvati satyavākyaṃ tato'vagāhettu patiṃ nadīnām
അഗ്നിയാണ് ബീജം; മൃഡൻ (ശിവൻ) കൃപയാൽ ദേഹം രൂപപ്പെടുന്നു; വിഷ്ണു ആ ബീജത്തിന്റെ ധാരകനും അമൃതത്തിന്റെ നാഭിയും ആകുന്നു. ഹേ പാർവതി, ഈ സത്യവാക്യം ഉച്ചരിച്ച് പിന്നെ നദീനാഥന്റെ ജലത്തിൽ ശുദ്ധിസ്നാനാർത്ഥം അവഗാഹനം ചെയ്യണം.
Śiva (in dialogue with Devī/Pārvatī)
Tirtha: Prabhāsa-jala (sea/river-lord invoked)
Type: kshetra
Listener: Pārvatī
Scene: Pārvatī is addressed as the speaker/recipient of instruction; a sage-like figure recites a cosmological formula at the water’s edge while Agni’s glow, Śiva’s benign aspect, and Viṣṇu’s navel-of-amṛta symbolism appear as layered iconographic visions above the waters.
FAQs
Purification through truthful mantra-like remembrance and then sacred immersion (snāna) in the tīrtha.
Prabhāsa-kṣetra’s sacred waters, approached as the ‘lord of rivers’ within the Prabhāsa Māhātmya context.
Recite the stated truth-formula and then perform immersion/bathing in the sacred waters.