Adhyaya 288

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि बालादित्यमिति श्रुतम् । अगत्स्यस्थानतः पूर्वे गव्यूतिद्वितयेन तु

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—തുടർന്ന്, ഹേ മഹാദേവീ, അഗസ്ത്യസ്ഥാനത്തിന്റെ കിഴക്കോട്ട് രണ്ട് ഗവ്യൂതി ദൂരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ‘ബാലാദിത്യ’ എന്ന പ്രസിദ്ധസ്ഥാനത്തേക്ക് പോകണം।

Verse 2

स्थानं सपाटिकानाम तस्यदक्षिणतः स्थितम् । गव्यूतिमात्रं देवेशि बालार्क इति विश्रुतम्

‘സപാടികാ’ എന്നൊരു സ്ഥലം ഉണ്ട്; അതിന്റെ തെക്കോട്ട്, ഹേ ദേവേശീ, ഒരു ഗവ്യൂതി ദൂരത്തിൽ ‘ബാലാർക’ എന്നു പ്രസിദ്ധമായ സ്ഥലം നിലകൊള്ളുന്നു।

Verse 3

यत्र चाराधिता विद्या विश्वामित्रेण धीमता । संस्थाप्य लिंगत्रितयं प्रतिष्ठाप्य तथा रविम्

അവിടെ ധീമാനായ വിശ്വാമിത്രൻ വിദ്യയുടെ সাধന നടത്തി; മൂന്നു ലിംഗങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ച് പ്രതിഷ്ഠിക്കുകയും, രവി (സൂര്യദേവൻ) നെയും പ്രതിഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്തു।

Verse 4

विद्यायाः साधनं चक्रे सिद्धिं सूर्यादवाप्तवान् । बालादित्येति तेनासौ ततः ख्यातिमगात्प्रभुः

അവൻ ആ വിദ്യയെ সাধിച്ചു, സൂര്യദേവന്റെ പ്രസാദത്താൽ സിദ്ധി പ്രാപിച്ചു. അതിനാൽ ആ പ്രഭു ‘ബാലാദിത്യൻ’ എന്ന നാമത്തിൽ പ്രസിദ്ധനായി.

Verse 5

तं दृष्ट्वा मानवो देवि भास्करपापतस्करम् । न दारिद्र्यमवाप्नोति यावज्जीवति मानवः

ഹേ ദേവി, പാപങ്ങളെ അപഹരിക്കുന്ന ആ ഭാസ്കരനെ (സൂര്യനെ) ദർശിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ, ജീവിക്കുന്ന കാലമൊട്ടും ദാരിദ്ര്യം പ്രാപിക്കുകയില്ല.

Verse 288

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बालार्कमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टाशीत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയിൽ, ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ ‘പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യ’ത്തിൽ ‘ബാലാർകമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന 288-ാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.