
ഈ അധ്യായത്തിൽ പ്രഭാസ-ക്ഷേത്രത്തിനുള്ളിലെ ഒരു സംക്ഷിപ്ത തീർത്ഥോപദേശം അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ഈശ്വരൻ മഹാദേവിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത്, അവൾ (തീർത്ഥയാത്രികരും) ദീപ്തിമാനും മഹാപ്രഭാവശാലിയുമായ സൂര്യപ്രാചീ തീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോകണമെന്ന് നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. ഈ സ്ഥലത്തിന്റെ മഹാത്മ്യം ശുദ്ധീകരണപരമായി വിവരിക്കുന്നു—ഇത് സർവ്വപാപശമനകരവും, പുരാണോക്ത നിയന്ത്രിത തീർത്ഥയാത്രാ ധർമ്മത്തിൽ ധാർമ്മികമായ ആഗ്രഹങ്ങളുടെ ഫലവും നൽകുന്നതുമാണ്. ഇവിടെ പ്രധാന കർമ്മം തീർത്ഥസ്നാനം തന്നെയാണ്. സൂര്യപ്രാചിയിൽ സ്നാനം ചെയ്താൽ ധർമ്മശാസ്ത്രത്തിൽ പറയുന്ന പഞ്ചപാതകങ്ങൾ (അഞ്ച് മഹാപാപങ്ങൾ) മുതൽ വിമുക്തി ലഭിക്കും എന്ന ഫലശ്രുതി പറയുന്നു; ഇത് മഹാത്മ്യസാഹിത്യത്തിലെ പ്രായശ്ചിത്ത-പ്രധാന വാചകത്തിന്റെ തീവ്രതയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഉപസംഹാരത്തിൽ ഇത് സ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിന്റെ 81,000 ശ്ലോകസംഹിതയിലെ ഏഴാം ഖണ്ഡമായ പ്രഭാസഖണ്ഡം, പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിലെ ‘സൂര്യപ്രാചീ-മാഹാത്മ്യ’ അധ്യായമെന്ന് രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सूर्यप्राचीं महाप्रभाम् । सर्वपापोपशमनीं सर्वकामफलप्रदाम्
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അതിനുശേഷം, ഹേ മഹാദേവി, മഹാപ്രഭയോടെ ദീപ്തമായ സൂര്യപ്രാചിയിലേക്കു പോകണം; അവൾ സർവ്വപാപങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുകയും സർവ്വകാമഫലങ്ങൾ നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു।
Verse 2
तत्र स्नात्वा महादेवि मुच्यते पञ्चपातकैः
ഹേ മഹാദേവി, അവിടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ പഞ്ചമഹാപാതകങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കുന്നു।
Verse 274
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सूर्यप्राचीमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःसप्त त्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീ സ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യത്തെ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ ‘സൂര്യപ്രാചീമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന 274-ാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।