
ഈ അധ്യായത്തിൽ ഈശ്വരൻ ദേവിയോട് പറയുന്നു—ഗൗരിയുടെ സമീപത്ത് ഗന്ധർവസേന സ്ഥാപിച്ച ലിംഗം ‘വിമലേശ്വരൻ’ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധമാണ്; അത് സർവ്വരോഗ-വിനാശകനുമാണ്. ‘മൂന്ന് ധനുസ്സുകൾ’ എന്ന അളവിലുള്ള ദൂരം, ‘പൂർവ വിഭാഗം’ എന്ന ദിശാസൂചന എന്നിവകൊണ്ട് സ്ഥലം നിർദ്ദേശിച്ച്, പുണ്യക്ഷേത്രത്തിലെ വഴികാട്ടിയായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ഭക്തിയോടെ പൂജ ചെയ്യേണ്ടതിന്റെ സൂചനയും, പ്രത്യേകിച്ച് തൃതീയാ തിഥിയിൽ വ്രതഭാവത്തോടെ ആരാധിക്കേണ്ട സമയനിർണ്ണയവും നൽകുന്നു. ഫലശ്രുതിയിൽ സ്ത്രീ ഉപാസികയ്ക്ക് ദൗർഭാഗ്യനിവൃത്തി, ഇഷ്ടസിദ്ധി, പുത്ര–പൗത്രലാഭം, പ്രതിഷ്ഠാപ്രാപ്തി എന്നിവ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. അവസാനം ഇത് പാതകനാശകമായ വ്രതകഥയായി ശ്രവിക്കപ്പെടുന്നതാണെന്നും, ത്രേതായുഗപരമ്പരയിൽ സ്ഥാപിച്ച് കൊലോഫൺ രീതിയിൽ അധ്യായം സമാപിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്.
Verse 1
ईश्वर उवाच । अथ तत्रैव देवेशि लिंगं गन्धर्वसेनया । स्थापितं घनवाहस्य पुत्र्या गौरीसमीपतः
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ ദേവേശി! അവിടെയേ ഘനവാഹനന്റെ പുത്രിയായ ഗന്ധർവസേന ഗൗരിയുടെ സമീപത്ത് ഒരു ശിവലിംഗം പ്രതിഷ്ഠിച്ചു।
Verse 2
धनुषां त्रितये तत्र स्थितं पूर्वविभागतः । विमलेश्वरनामानं सर्वरोगविनाशनम्
അവിടെ മൂന്നു ധനുസ്സിന്റെ അകലത്തിൽ, കിഴക്കൻ വിഭാഗത്തോട്ടു, ‘വിമലേശ്വര’ എന്ന ലിംഗം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; അത് സർവ്വരോഗനാശകനാണ്।
Verse 3
पूजयित्वा तृतीयायां दौर्भाग्यैर्मुच्यतेऽङ्गना । सर्वान्कामानवाप्नोति पुत्रपौत्रप्रतिष्ठिता
തൃതീയാ തിഥിയിൽ അവിടെ പൂജിച്ചാൽ സ്ത്രീ ദൗർഭാഗ്യത്തിൽ നിന്ന് മോചിതയാകും; അവൾ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും പ്രാപിച്ച് പുത്രപൗത്രങ്ങളാൽ പ്രതിഷ്ഠിതയാകും।
Verse 4
इति व्रतं महादेवि त्रेतासंध्यांशके गते । गन्धर्वस्यैवमाख्यातं श्रुतं पातकनाशनम्
ഹേ മഹാദേവി! ത്രേതായുഗത്തിന്റെ സന്ധ്യാംശം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഗന്ധർവൻ ഇങ്ങനെ ഈ വ്രതം പ്രസ്താവിച്ചു; ഇത് ശ്രവിക്കുന്നത് പാപനാശകരമാണ്।
Verse 27
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गन्धर्वसेनेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तविंशोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീ സ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ ‘ഗന്ധർവസേനേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന പേരിലുള്ള ഇരുപത്തേഴാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।