Adhyaya 247
ഈ അധ്യായത്തിൽ ഈശ്വരൻ ദേവിയോട് പ്രഭാസക്ഷേത്രത്തിലെ ദർശനയോഗ്യമായ തീർത്ഥസ്ഥാനങ്ങളും അവയോട് ബന്ധപ്പെട്ട വ്രതഫലങ്ങളും ക്രമമായി ഉപദേശിക്കുന്നു. ആദ്യം പാപനാശകമായ സൂര്യസ്വരൂപം പിംഗലാദിത്യന്റെ ദർശനം ശുദ്ധികരവും പുണ്യപ്രദവും ആണെന്ന് സ്ഥാപിക്കുന്നു. തുടർന്ന് പിംഗാ ദേവിയെ പാർവതിയുടെ സ്വരൂപമായി നിർദ്ദേശിച്ച്, അതേ പുണ്യപരിക്രമയിൽ ദേവീപൂജയുടെ മഹത്വം കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു. പിന്നീട് തൃതീയാ തിഥിയിലെ പ്രത്യേക ഉപവാസം നിർദേശിക്കുന്നു; അത് ആചരിച്ചാൽ ഇഷ്ടസിദ്ധിയും ധനം, സന്താനം മുതലായ ശുഭഫലങ്ങളും ലഭിക്കും എന്ന് പറയുന്നു. അവസാനം ശുക്രേശ്വരൻ എന്ന ലിംഗ/ക്ഷേത്രദർശനം സർവപാതകങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വിമോചനമെന്ന് പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ദർശനം, ഉപവാസം, ഭക്തി എന്നിവ ക്ഷേത്രത്തിൽ നൈതിക-ആദ്ധ്യാത്മിക ശുദ്ധിയുടെ മാർഗമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നു.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येत्सूर्यं पापप्रणाशनम् । तथा च पिंगलां देवीं पार्वतीरूपधारिणीम्
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അവിടെയേ തന്നെ നിന്നുകൊണ്ട് പാപനാശകനായ സൂര്യനെ ദർശിക്കണം. അതുപോലെ പാർവതീരൂപം ധരിച്ച ദേവി പിംഗളയെയും ദർശിക്കണം.
Verse 2
तृतीयायां विशेषेण ह्युपवासं करोति यः । सर्वान्कामानवाप्नोति धनवान्पुत्रवान्भवेत्
ആര് പ്രത്യേകമായി തൃതീയാ തിഥിയിൽ ഉപവാസം അനുഷ്ഠിക്കുമോ, അവൻ എല്ലാ അഭിലാഷങ്ങളും പ്രാപിച്ചു ധനവാനും പുത്രവാനും ആകുന്നു.
Verse 3
तत्रैव संस्थितं पश्येच्छुकेश्वरमिति श्रुतम् । तं दृष्ट्वा मानवो देवि मुक्तः स्यात्सर्वपातकैः
അവിടെയേ തന്നെ നിന്നുകൊണ്ട് ശുക്രേശ്വരനെ ദർശിക്കണം—എന്ന് ശ്രുതമാണ്. ദേവീ, അവനെ ദർശിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകും.
Verse 247
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पिंगलादित्यपिंगादेवीशुक्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तचत्वारिंश दुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കാന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയിൽ, സപ്തമ പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ പ്രഥമ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ ‘പിംഗലാദിത്യൻ, പിംഗാ ദേവി, ശുക്രേശ്വര മഹാത്മ്യവർണ്ണനം’ എന്ന പേരിലുള്ള ഇരുനൂറ്റി നാൽപ്പത്തേഴാമത്തെ അധ്യായം സമാപ്തമായി.