Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 11
लप्स्यंते प्राणिनः सर्वे यज्ञकोटिफलं तथा । एवमुक्त्वा तदा सूर्यः सस्मार तनयां निजाम् । तथा च धर्मेराजानं सर्वप्राणिनियामकम्
lapsyaṃte prāṇinaḥ sarve yajñakoṭiphalaṃ tathā | evamuktvā tadā sūryaḥ sasmāra tanayāṃ nijām | tathā ca dharmerājānaṃ sarvaprāṇiniyāmakam
അതുപോലെ എല്ലാ ജീവികളും യജ്ഞങ്ങളുടെ ഒരു കോടി ഫലവും പ്രാപിക്കും. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം സൂര്യൻ തന്റെ പുത്രിയെ സ്മരിച്ചു; സർവ്വജീവികളെയും നിയന്ത്രിക്കുന്ന ധർമ്മരാജനെയും സ്മരിച്ചു.
Sūrya (Āditya)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra (Durvāsā-Āditya context)
Type: kshetra
Listener: Implicitly the same great sage interlocutor
Scene: Sūrya declares that all beings will gain the fruit of a crore of sacrifices; then, in a contemplative turn, he ‘remembers’ his daughter and Dharmarāja—suggesting a shift from sheer radiance to moral-cosmic administration.
FAQs
A tīrtha’s grace can extend broadly—benefiting all beings—and sacred acts can equal vast sacrificial merit.
Prabhāsa-kṣetra through the Durvāsā-Āditya context, promising yajña-like merit to visitors.
No specific rite is mandated; the verse compares the kṣetra’s benefit to yajña-koṭi-phala and describes divine invocation.