
ഈ അധ്യായത്തിൽ ഈശ്വരൻ ദേവിയോട് പ്രഭാസക്ഷേത്രത്തിലെ അഞ്ചു പ്രതിഷ്ഠിത ലിംഗങ്ങളുടെ സമുച്ചയത്തെക്കുറിച്ച് സംക്ഷിപ്തമായ തത്ത്വോപദേശം നൽകുന്നു. അവ മഹാത്മാക്കളായ പാണ്ഡവർ പ്രതിഷ്ഠിച്ചതാണെന്ന് പറഞ്ഞ്, ആ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഇതിഹാസബന്ധവും ആരാധനാപ്രാമാണ്യവും ഉറപ്പിക്കുന്നു. തുടർന്ന് ഫലശ്രുതിയായി—ഭക്തിയോടെ ആ ലിംഗങ്ങളെ പൂജിക്കുന്നവൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് വിമുക്തനാകുന്നു എന്ന് പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ, പ്രമാണിത പുണ്യസ്ഥാനത്തിലെ ഭക്തിസഹിത ലിംഗപൂജയുടെ മോക്ഷദായക മഹിമ പ്രതിപാദിക്കുന്നു।
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव पूजयेद्देवि पंच लिंगानि भावितः । प्रतिष्ठितानि देवेशि पांडवैश्च महात्मभिः
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ മഹാദേവി, അവിടെയേ ഭക്തിഭാവത്തോടെ ഭക്തൻ അഞ്ചു ലിംഗങ്ങളെ പൂജിക്കട്ടെ; ഹേ ദേവേശി, അവ മഹാത്മ പാണ്ഡവർ പ്രതിഷ്ഠിച്ചതാണ്.
Verse 2
यस्तान्पूजयते भक्त्या स मुक्तः पातकैर्भवेत्
ആ ലിംഗങ്ങളെ ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കുന്നവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകും.
Verse 233
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पांडवेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयस्त्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കാന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയിൽ, ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ ‘പാണ്ഡവേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന 233-ാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.