Adhyaya 226
ഈ അധ്യായത്തിൽ ഈശ്വരൻ പ്രഭാസക്ഷേത്രത്തിന്റെ മുൻഭാഗത്ത് നൈഋത്യ (തെക്ക്-പടിഞ്ഞാറ്) ദിശയിലായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ‘മേഘേശ്വര’ എന്ന ശിവക്ഷേത്രത്തിന്റെ മഹാത്മ്യം ഉപദേശിക്കുന്നു. ആ സ്ഥലം പാപമോചനവും സർവ്വപാതകനാശനവും ആണെന്ന് പ്രസ്താവിക്കുന്നു. തുടർന്ന് അനാവൃഷ്ടി-ഭയത്താൽ സമൂഹത്തിൽ ഉയരുന്ന പ്രതിസന്ധിക്ക് പരിഹാരം പറയുന്നു—അവിടെ പണ്ഡിത ബ്രാഹ്മണർ ശാന്തികർമ്മം നടത്തണം; വാർുണീവിധിയിൽ ജലത്തോടെ ഭൂമിയെ സംസ്കരിച്ച്/അഭിഷേകം ചെയ്യണം; ഇത് മഴ ആഹ്വാനിക്കുകയും ക്രമം പുനഃസ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കർമ്മമാണ്. മേഘപ്രതിഷ്ഠിത ലിംഗത്തെ നിത്യമായി പൂജിക്കുന്നിടത്ത് അനാവൃഷ്ടിയുടെ ഭയം ഉണ്ടാകില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ്, നിയമബദ്ധ ഭക്തിയിലൂടെ പ്രകൃതിയുടെയും സമൂഹത്തിന്റെയും സ്ഥിരത ഉറപ്പാകുന്നു എന്ന് അധ്യായം ബോധിപ്പിക്കുന്നു.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव पूर्वभागे तु नैरृते पापमोचनात् । मेघेश्वरेति विख्यातं सर्वपातकनाशनम्
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അതേ പുണ്യപ്രദേശത്തിന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്ത്, നൈഋത്യദിശയിലായി, പാപമോചനകാരിയായതിനാൽ ‘മേഘേശ്വര’ എന്നു പ്രസിദ്ധമായ, സർവ്വപാതകനാശകമായ തീർത്ഥം ഉണ്ട്.
Verse 2
अनावृष्टिभये जाते शांतिं तत्रैव कारयेत् । वारुणीं विप्रमुख्यैस्तु भावयेदुदकैर्महीम्
അനാവൃഷ്ടിയുടെ ഭയം ഉണ്ടായാൽ, അവിടെയേ ശാന്തികർമ്മം നടത്തിക്കൊള്ളണം. പ്രമുഖ ബ്രാഹ്മണരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ വാരുണീവിധി അനുഷ്ഠിച്ച് ജലങ്ങളാൽ ഭൂമിയെ അഭിഷേകിച്ച് പവിത്രമാക്കണം.
Verse 3
मेघैः प्रतिष्ठितं लिंगं यत्र नित्यं प्रपूज्यते । अनावृष्टिभयं किंचिन्न च तत्र प्रजायते
മേഘങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ച ലിംഗം എവിടെ നിത്യവും പൂജിക്കപ്പെടുന്നുവോ, അവിടെ അനാവൃഷ്ടിയുടെ ഭയം അല്പവും ജനിക്കുകയില്ല.
Verse 226
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मेघेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षड्विंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയിൽ, സപ്തമ പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ പ്രഥമ ‘പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യ’ത്തിൽ ‘മേഘേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന പേരിലുള്ള ഇരുനൂറ്റി ഇരുപത്താറാമത് അധ്യായം സമാപ്തമായി.