Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 22
आदेशं पठते यस्तु राजद्वारे तु मानवः । सोऽपि देवि भवेद्वृक्ष ऊषरे कंटकावृतः । स्थितो वै नृपतिद्वारि यः कुर्याद्वेदविक्रयम्
ādeśaṃ paṭhate yastu rājadvāre tu mānavaḥ | so'pi devi bhavedvṛkṣa ūṣare kaṃṭakāvṛtaḥ | sthito vai nṛpatidvāri yaḥ kuryādvedavikrayam
ഹേ ദേവി! രാജദ്വാരത്തിൽ ‘ആദേശ’ം പാരായണം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ, ഉപ്പുകലർന്ന അനുര്വരഭൂമിയിൽ മുള്ളുകൾ മൂടിയ ഒരു വൃക്ഷമായി മാറും. അതുപോലെ രാജദ്വാരത്തിൽ നിന്നു വേദം വിൽക്കുന്നവനും അത്തരം ഗതിയേ പ്രാപിക്കും.
Unknown (within Prabhāsakṣetramāhātmya dialogue; addressed to ‘Devi’)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Devī
Scene: A royal gateway scene: a man recites proclamations before guards and courtiers; beside him a Veda-scroll is weighed like merchandise. In the karmic aftermath vignette, he appears as a thorn-covered tree in a white, salt-crusted wasteland.
FAQs
Sacred knowledge must not be commercialized; treating the Veda as a commodity leads to spiritual downfall.
Prabhāsa Kṣetra is the broader setting (Prabhāsakṣetramāhātmya), though this verse focuses on dharma rather than a single sub-tīrtha.
No ritual is prescribed here; it is an ethical prohibition against veda-vikraya (selling the Veda).