Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 4
तेन इन्द्रादिकान्सर्वान्सुराञ्जित्वा महाहवे । स्वर्गः स्वैर्व्यापितो देवि ब्रह्मलोकं ततो गताः । ऊचुः सुरा दुःखयुक्ता ब्रह्माणं पर्वतात्मजे
tena indrādikānsarvānsurāñjitvā mahāhave | svargaḥ svairvyāpito devi brahmalokaṃ tato gatāḥ | ūcuḥ surā duḥkhayuktā brahmāṇaṃ parvatātmaje
മഹായുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രാദി സകല സുറന്മാരെയും ജയിച്ച് അവൻ തന്റെ സൈന്യങ്ങളാൽ സ്വർഗ്ഗം മുഴുവൻ നിറച്ചു. പിന്നെ, ഹേ ദേവി—പർവതാത്മജേ—ദുഃഖാകുലരായ ദേവന്മാർ ബ്രഹ്മലോകത്ത് ചെന്നു ബ്രഹ്മാവിനോട് പറഞ്ഞു.
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra (narrative locus)
Type: kshetra
Listener: Devī (Pārvatī), addressed directly
Scene: A battlefield aftermath: devas defeated, Svarga occupied by asuras; the sorrowful gods travel upward to Brahmaloka and address Brahmā, while Devī is invoked as witness.
FAQs
When worldly sovereignty (even Svarga) is shaken, refuge is sought in higher wisdom and divine ordinance rather than mere force.
Prabhāsa Kṣetra is the Māhātmya’s overarching sacred frame; this verse references cosmic realms (Svarga, Brahmaloka) rather than a local tīrtha.
None.