Adhyaya 194
ഈ അധ്യായത്തിൽ ഈശ്വരൻ മഹാദേവിയോട് “ദേവൈഃ പ്രതിഷ്ഠിതം” എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ലിംഗത്തെക്കുറിച്ച് ഉപദേശിക്കുന്നു. ആ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ “പ്രഭാവം” അറിയുന്നത് സർവപാതകനാശനവുമായി ബന്ധിപ്പിച്ച്, അമരേശ്വരത്തിന്റെ മഹാത്മ്യം ധർമ്മ-ആചാരപരമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ലിംഗത്തെ ആശ്രയിച്ച് ഉഗ്രതപസ് ചെയ്യണമെന്ന് വിധിക്കുന്നു; അതിന്റെ ദർശനത്തിലൂടെ തീർത്ഥയാത്രികൻ കൃതകൃത്യൻ—ധാർമ്മികമായി പരിപൂർണ്ണൻ—ആകുന്നു എന്ന ഫലശ്രുതി പറയുന്നു. തുടർന്ന് വേദപാരഗനായ ബ്രാഹ്മണന് ഗോദാനം ചെയ്യാൻ ശുപാർശ ചെയ്ത്, യോജ്യപാത്രദാനം യാത്രാഫലം കൂടുതൽ ഉർജിതവും ദൃഢവുമാക്കുന്നു എന്ന് ഉപസംഹരിക്കുന്നു.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं देवैः प्रतिष्ठितम् । ज्ञात्वा प्रभावं क्षेत्रस्य सर्वपातकनाशनम्
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ മഹാദേവി! തുടർന്ന് ദേവന്മാർ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ലിംഗത്തിങ്കലേക്ക് ഗമിക്കണം; ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പ്രഭാവം അറിഞ്ഞാൽ അത് സർവ്വ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു।
Verse 2
तत्र कृत्वा तपश्चोग्रं लिंगं देवैः प्रतिष्ठितम् । तं दृष्ट्वा मानवो देवि कृतकृत्यः प्रजायते
അവിടെ ദേവന്മാർ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ലിംഗത്തിൽ കടുത്ത തപസ്സു അനുഷ്ഠിച്ച്, ഹേ ദേവി! അതിനെ ദർശിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ കൃതകൃത്യനാകുന്നു।
Verse 3
गोदानं तत्र देयं तु ब्राह्मणे वेदपारगे । सम्यक्च लभते देवि यात्रायाः फलमूर्जितम्
അവിടെ വേദപാരംഗതനായ ബ്രാഹ്മണന് ഗോദാനം നിർബന്ധമായി നൽകണം; അപ്പോൾ, ഹേ ദേവി, യാത്രയുടെ ശക്തിയേറിയ സമ്പൂർണ്ണ ഫലം യഥാവിധി ലഭിക്കുന്നു।
Verse 194
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽमरेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्णवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ എൺപത്തൊന്നായിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള സംഹിതയിലെ സപ്തമ പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിന്റെ പ്രഥമ ‘പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യ’ ഭാഗത്തിൽ ‘അമരേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണ്ണനം’ എന്ന നൂറ്റിത്തൊണ്ണൂറ്റിനാലാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।