Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 46
ततः प्रभृति नो देवि स्वर्गं गच्छंति मानवाः । इति संक्षेपतः प्रोक्तः प्रभासस्य महोदयः । सर्वपापोपशमनः सर्वकामफलं प्रदः
tataḥ prabhṛti no devi svargaṃ gacchaṃti mānavāḥ | iti saṃkṣepataḥ proktaḥ prabhāsasya mahodayaḥ | sarvapāpopaśamanaḥ sarvakāmaphalaṃ pradaḥ
അന്നുമുതൽ, ഹേ ദേവി, മനുഷ്യർ (മുമ്പുപോലെ) സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നില്ല. ഇങ്ങനെ സംക്ഷേപമായി പ്രഭാസത്തിന്റെ മഹോദയം പ്രസ്താവിച്ചു—അത് സർവപാപങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുകയും സർവകാമഫലം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.
Śiva (Īśvara)
Tirtha: Prabhāsa
Type: kshetra
Listener: Devī (Pārvatī)
Scene: A calm, luminous panorama of Prabhāsa: pilgrims at the shrine and coast, the liṅga shining; a narrator-figure gestures as if concluding the māhātmya; atmosphere of benediction.
FAQs
Prabhāsa is celebrated as a supreme purifier and fulfiller of righteous desires, indicating the transformative power of tīrtha-sevā.
Prabhāsa Kṣetra (Prabhāsa), praised for its ‘mahodaya’—its great spiritual eminence.
No explicit rite is stated here; the verse summarizes the fruit: sin-removal and fulfillment of aims through Prabhāsa’s sanctity.