
ഈശ്വരൻ ദേവിയോട് പ്രഭാസക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കൻ ഭാഗത്ത് ‘ഖാത’ (തോണ്ടിയ/താഴ്ന്ന കുഴിയിലുള്ള സ്ഥലം) അകത്ത് സ്ഥാപിതമായ ‘കുന്തീശ്വര’ എന്ന വിശിഷ്ട ലിംഗത്തിന്റെ മഹത്വം ഉപദേശിക്കുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അധികാരം സ്ഥാപനം-സ്മൃതിയാൽ ഉറപ്പിക്കപ്പെടുന്നു—കുന്തി തന്നെയാണ് ഈ ലിംഗം പ്രതിഷ്ഠിച്ചതെന്നും, കുന്തിയോടൊപ്പം പാണ്ഡവർ തീർത്ഥയാത്രാസന്ദർഭത്തിൽ മുമ്പേ പ്രഭാസത്തിലെത്തിയിരുന്നുവെന്നും സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. ഫലശ്രുതിയിൽ ഈ ലിംഗം എല്ലാ പാപഭയവും അകറ്റുന്നതായി പറയുന്നു; പ്രത്യേകിച്ച് കാർത്തിക മാസത്തിലെ പൂജയ്ക്ക് അത്യധികം മഹിമയാണ്. ആ സമയത്ത് പൂജ ചെയ്യുന്ന ഭക്തൻ ഇഷ്ടസിദ്ധി പ്രാപിച്ച് രുദ്രലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ, വെറും ദർശനമാത്രം കൊണ്ടുതന്നെ വാക്ക്-മനസ്-കർമ്മജന്യ പാപങ്ങൾ നശിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞ്, ദർശനവും പൂജയും തീർത്ഥധർമ്മത്തിൽ ശുദ്ധി-മോക്ഷസാധനങ്ങളായി കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कुन्तीश्वरमनुत्तमम् । सावित्र्याः पूर्वभागस्थं खातमध्ये व्यवस्थितम्
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അതിനുശേഷം, ഹേ മഹാദേവീ, സാവിത്രിയുടെ കിഴക്കുഭാഗത്ത്, ഖാതം/കുണ്ടത്തിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിതമായ അനുത്തമ കുന്തീശ്വരനിലേക്കു പോകണം.
Verse 2
कुन्त्या प्रतिष्ठितं देवि क्षेत्रे प्राभासिके प्रिये । पाण्डवास्तु यदा पूर्वं प्रभासक्षेत्रमागताः
ഹേ ദേവീ, പ്രിയേ, പ്രാഭാസിക ക്ഷേത്രത്തിൽ കുന്തി ഈ ലിംഗം പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. പൂർവകാലത്ത് പാണ്ഡവർ പ്രഭാസക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ…
Verse 3
तीर्थयात्राप्रसंगेन कुन्त्या चैव समन्विताः । तस्मिन्काले महादेवि ज्ञात्वा क्षेत्रमनुत्तमम्
തീർത്ഥയാത്രയുടെ അവസരത്തിൽ കുന്തിയോടുകൂടി അവർ (പാണ്ഡവർ) വന്നു. അപ്പോൾ, ഹേ മഹാദേവീ, ഈ ക്ഷേത്രം അനുത്തമമെന്ന് അറിഞ്ഞ്…
Verse 4
कुन्त्या प्रतिष्ठितं लिंगं सर्वपापभयापहम् । कार्तिक्यां तु विशेषेण यस्तं पूजयते नरः । स सर्वकामतृप्तात्मा रुद्रलोके महीयते
കുന്തി പ്രതിഷ്ഠിച്ച ഈ ലിംഗം സർവ്വ പാപവും ഭയവും അകറ്റുന്നതാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് കാർത്തിക മാസത്തിൽ ഇതിനെ പൂജിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ എല്ലാ ധർമ്മസമ്മത ആഗ്രഹങ്ങളിലും തൃപ്തനായി രുദ്രലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു।
Verse 5
वाचिकं मानसं पापं कर्मणा यदुपार्जितम् । तत्सर्वं नश्यते देवि तस्य लिंगस्य दर्शनात्
ഹേ ദേവി! വാക്കുകൊണ്ടും മനസ്സുകൊണ്ടും കർമ്മത്താലും സമ്പാദിച്ച പാപം ഏതായാലും, ആ ലിംഗത്തിന്റെ ദർശനമാത്രം കൊണ്ടുതന്നെ എല്ലാം നശിക്കുന്നു।
Verse 174
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कुन्तीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കാന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയിൽ, ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ ‘പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യ’ ഭാഗത്തിൽ ‘കുന്തീശ്വരമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന 174-ാം അധ്യായം സമാപ്തമാകുന്നു।