Adhyaya 171

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवीमेकल्लवीरिकाम् । एकल्लवीरायाम्ये तु नातिदूरे व्यवस्थिताम्

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ മഹാദേവി, തുടർന്ന് ഏകല്ലവീരയുടെ തെക്കുഭാഗത്ത്, അതിദൂരമല്ലാത്തിടത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ദേവി ഏകല്ലവീരികയിലേക്കു പോകണം।

Verse 2

पूर्वं दशरथो योऽसौ सूर्यवंशविभूषणः । प्रभासं क्षेत्रमासाद्य तपश्चक्रे सुदुश्चरम्

പൂർവകാലത്ത് സൂര്യവംശത്തിന്റെ ഭൂഷണമായ ദശരഥൻ പ്രഭാസക്ഷേത്രത്തിലെത്തി അത്യന്തം ദുഷ്കരമായ തപസ്സു ചെയ്തു।

Verse 3

लिंगं तत्र प्रतिष्ठाप्य तोषयामास शांकरम् । स देवं प्रार्थयामास पुत्रं चैवामितौजसम्

അവിടെ ലിംഗം പ്രതിഷ്ഠിച്ച് ശങ്കരനെ പ്രസന്നനാക്കി; തുടർന്ന് അമിതതേജസ്സുള്ള പുത്രനെ ദേവനോടു പ്രാർത്ഥിച്ചു।

Verse 4

ददौ तस्य तदा पुत्रं देवं त्रैलोक्यपूजितम् । रामेति नाम यस्यासीत्त्रैलोक्ये प्रथितं यशः

അപ്പോൾ അദ്ദേഹം അവനു ത്രിലോകപൂജിതനായ ദിവ്യപുത്രനെ ദാനം ചെയ്തു; അവന്റെ നാമം രാമൻ, അവന്റെ യശസ് ത്രിലോകമൊട്ടാകെ പ്രസിദ്ധമായി।

Verse 5

यस्याद्यापीह गायन्ति भूर्भुवःस्वर्नि वासिनः । देवदैत्यासुराः सर्वे वाल्मीक्याद्या महर्षयः

അവനെ ഇന്നും ഭൂഃ, ഭുവഃ, സ്വഃ ലോകനിവാസികൾ പാടുന്നു—ദേവന്മാർ, ദൈത്യർ, അസുരർ എല്ലാവരും, വാൽമീകി മുതലായ മഹർഷിമാരും।

Verse 6

तल्लिंगस्य प्रभावेन प्राप्तं राज्ञा महद्यशः । कार्तिक्यां कार्तिके मासि विधिना यस्तमर्चयेत् । दीपपूजोपहारेण यशस्वी सोऽपि जायते

ആ ലിംഗത്തിന്റെ പ്രഭാവത്താൽ രാജാവ് മഹായശസ് നേടി. കാർത്തിക മാസത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് കാർത്തികീ പൗർണ്ണമിയിൽ, വിധിപൂർവ്വം ദീപപൂജയുടെ ഉപഹാരങ്ങളോടെ അതിനെ അർച്ചിക്കുന്നവനും യശസ്വിയാകും।

Verse 171

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये दशरथेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രി സംഹിതയിൽ, ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ ‘ദശരഥേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന നൂറ്റി എഴുപത്തൊന്നാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।