Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 202
स्थानं शाश्वतमोजसां गतिरपां दीपो दिशामक्षयः सिद्धेर्द्वारमपावभेदि जगतां साधारणं लोचनम् । हैमं पुष्करमंतरिक्षसरसो दीप्तं दिवः कुण्डलं कालोन्मानविभावनाक्षतलयं बिंबं रवेः पातु वः
sthānaṃ śāśvatamojasāṃ gatirapāṃ dīpo diśāmakṣayaḥ siddherdvāramapāvabhedi jagatāṃ sādhāraṇaṃ locanam | haimaṃ puṣkaramaṃtarikṣasaraso dīptaṃ divaḥ kuṇḍalaṃ kālonmānavibhāvanākṣatalayaṃ biṃbaṃ raveḥ pātu vaḥ
തേജസ്സിന്റെ ശാശ്വത നിവാസവും, ജലങ്ങളുടെ ഗതിയും ആശ്രയവും, ദിക്കുകളുടെ അക്ഷയ ദീപവും, മലത്തെ ഭേദിച്ച് സിദ്ധിയിലേക്കുള്ള ദ്വാരവും, സർവ്വലോകങ്ങളുടെ പൊതുചക്ഷുവുമായ—ആ സൂര്യന്റെ ദീപ്ത ബിംബം നിങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ. അത് മദ്ധ്യാകാശ-സരോവരത്തിലെ സ്വർണ്ണപദ്മംപോലെ, ദിവ്യലോകത്തിന്റെ ദീപ്ത കുണ്ഡലംപോലെ, കാലമാനത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നതും; ഒടുവിൽ അഖണ്ഡമായതും ലയത്തിലേക്ക് ലയിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്.
Narratorial eulogy (stuti) within the Prabhāsakṣetramāhātmya context
Tirtha: Arkasthala (Sūrya-sthala) in Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Devī and the implied audience (‘vaḥ’)
Scene: A vast cosmic Sun-disc radiates over the mid-sky like a golden lotus; directions lit as by an imperishable lamp; waters drawn into their course; time-wheels implied; the hymn culminates in a protective blessing.
FAQs
Sūrya is praised as the universal witness and purifier—illumination (outer and inner) is presented as the force that removes impurity and enables siddhi.
The verse functions within the Prabhāsakṣetramāhātmya, thereby supporting the sanctity of Prabhāsa-kṣetra while extolling the Sun as its cosmic emblem.
No explicit rite is stated here; it is a protective stuti intended for recitation, aligning with devotional praise (stotra) rather than a specific vrata or dāna.