Adhyaya 169
ഈ അധ്യായത്തിൽ പ്രഭാസക്ഷേത്രത്തിനുള്ളിലെ ഒരു പുണ്യയാത്രാ-ക്രമം ഈശ്വര–ദേവി സംവാദമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ദേവിയുടെ ദിഗ്ഭാഗത്തിലെ ദക്ഷിണ വിഭാഗത്തിൽ, ധനു-പരിമിത ദൂരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ‘വൈവസ്വതേശ്വര’ എന്ന ലിംഗത്തിലേക്ക് പോകുവാൻ ഈശ്വരൻ ദേവിയെ നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. ആ ലിംഗത്തിന്റെ പ്രതിഷ്ഠ വൈവസ്വത മനു നടത്തിയതായും, അത് സർവകാമദം—ആഗ്രഹഫലങ്ങൾ നൽകുന്നതായും—വിവരിക്കുന്നു. ക്ഷേത്രസമീപത്ത് ‘ദേവഖാത’ എന്ന ദിവ്യ ജലസ്ഥാനം ഉണ്ടെന്നും, അവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത് ശുദ്ധി വരുത്തണമെന്നും പറയുന്നു. തുടർന്ന് വിധിപ്രകാരം ഭക്തിയോടെ, ഇന്ദ്രിയസംയമത്തോടെ പഞ്ചോപചാര പൂജ നടത്തുകയും, അഘോര-വിധിയിൽ സ്തോത്രപാഠം ചെയ്യുകയും വേണമെന്ന് ഉപദേശിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ആചരിക്കുന്നവന് സിദ്ധി ലഭിക്കും എന്ന ഫലശ്രുതിയോടെ, ഇത് പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിന്റേതായ അധ്യായമാണെന്ന് പറഞ്ഞ് സമാപിക്കുന്നു.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं वैवस्वतेश्वरम् । देव्या दक्षिणदिग्भागे धनुस्त्रिंशकसंस्थितम्
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ മഹാദേവി! തുടർന്ന് വൈവസ്വതേശ്വരം എന്ന ലിംഗത്തിലേക്ക് പോകണം; ദേവിയുടെ സ്ഥാനത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത്, മുപ്പത് ധനുസ്സുകളുടെ അകലത്തിൽ അത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു।
Verse 2
वैवस्वतेन मनुना स्थापितं सर्वकामदम् । तत्समीपे देवखातं तिष्ठते तु महाद्भुतम्
വൈവസ്വത മനു സ്ഥാപിച്ച ഈ തീർത്ഥം സർവ്വകാമപ്രദമാണ്. അതിന്റെ സമീപത്ത് ‘ദേവഖാത’ എന്ന അതിമഹാദ്ഭുത ജലാശയം നിലകൊള്ളുന്നു.
Verse 3
स्नात्वा तत्र वरारोहे यस्तं पूजयते नरः । पञ्चोपचारैर्विधिना भक्तिप्रह्वो जितेन्द्रियः । जपेदघोरविधिना स्तोत्रं सिद्धिं स चाप्नुयात्
ഹേ വരാരോഹേ! അവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത്, ഭക്തിയോടെ നമ്രനായി ഇന്ദ്രിയസംയമനത്തോടെ, വിധിപൂർവ്വം പഞ്ചോപചാരങ്ങളാൽ ആ (ലിംഗം) പൂജിച്ച്, തുടർന്ന് അഘോരവിധിയിൽ സ്തോത്രം ജപിച്ചാൽ, അവൻ സിദ്ധി പ്രാപിക്കും.
Verse 169
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये वैवस्वतेश्वरमाहात्म्य वर्णनंनामैकोनसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ ‘പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യ’ത്തിൽ ‘വൈവസ്വതേശ്വരമാഹാത്മ്യ വർണനം’ എന്ന നൂറ്റി അറുപത്തൊമ്പതാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.