Adhyaya 168

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवीं शालकटंकटाम् । सावित्र्या दक्षिणे भागे रैवतात्पूर्वतः स्थिताम्

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—തദനന്തരം, ഹേ മഹാദേവീ, സാവിത്രിയുടെ തെക്കുഭാഗത്തും റൈവതത്തിന്റെ കിഴക്കുവശത്തും നിലകൊള്ളുന്ന ശാലകടങ്കടാ ദേവിയിലേക്കു പോകണം।

Verse 2

महापापोपशमनीं सर्वदुःखविनाशनीम् पूजितां सर्वगन्धर्वैः स्फुरद्दंष्ट्रोग्रभीषणाम्

അവൾ മഹാപാപങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുകയും സർവ്വദുഃഖങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൾ; സർവ്വഗന്ധർവന്മാരാൽ പൂജിതയായ, മിന്നുന്ന ദംഷ്ട്രകളോടുകൂടിയ ഉഗ്രഭീഷണരൂപിണി।

Verse 3

महाप्रचण्डदैत्यघ्नीं पौलस्त्येन प्रतिष्ठिताम् । महिषघ्नीं महाकायां क्षेत्रे प्राभासिके स्थिताम्

അത്യന്തം പ്രചണ്ഡ ദൈത്യങ്ങളെ സംഹരിക്കുന്നവളും, പൗലസ്ത്യൻ പ്രതിഷ്ഠിച്ചവളും, മഹിഷാസുരഘ്നിയും, മഹാകായയുമായ ദേവി പ്രാഭാസിക ക്ഷേത്രഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നു।

Verse 4

माघे मासे चतुर्दश्यां यस्ता माराधयेन्नरः । स भवेत्पशुमान्धीमांल्लक्ष्मीवान्पुत्रवान्सुधीः

മാഘമാസത്തിലെ ചതുര്ദശി ദിനത്തിൽ ആരെങ്കിലും ഭക്തിയോടെ അവളെ ആരാധിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ പശുസമ്പത്തുള്ളവൻ, ബുദ്ധിമാൻ, ലക്ഷ്മീവാൻ, പുത്രവാൻ, സുവിവേകി ആകുന്നു।

Verse 5

यस्तां पशुप्रदानेन सन्तर्पयति भक्तितः । बलिपूजोपहारैश्च स स्याच्छत्रु विवर्जितः

ആരെങ്കിലും ഭക്തിയോടെ പശുദാനംകൊണ്ടും, ബലി, പൂജ, ഉപഹാരങ്ങൾകൊണ്ടും അവളെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ ശത്രുവിവർജിതനാകുന്നു।

Verse 168

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहिताया सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शालकटंकटा माहात्म्यवर्णनंनामाष्टषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ സപ്തമ പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ പ്രഥമ ‘പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യ’ ഭാഗത്തിൽ ‘ശാലകടങ്കടാ-മാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന നാമമുള്ള നൂറ്റി അറുപത്തെട്ടാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।