Adhyaya 157

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सत्यभामेश्वरं शुभम् । रत्नेश्वराद्दक्षिणे तु धनुषांतरमास्थितम्

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ മഹാദേവി! അതിനുശേഷം ശുഭമായ സത്യഭാമേശ്വരനെ ദർശിക്കുവാൻ പോകണം; രത്നേശ്വരത്തിന്റെ തെക്കായി ഒരു ധനുഷ്-പ്രമാണ ദൂരത്തിൽ അവൻ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

Verse 2

सर्वपापप्रशमनं स्थापितं सत्यभामया । कृष्णस्य कान्तया देवि रूपौदार्यसमेतया

ഹേ ദേവി! സർവ്വപാപശമനകരമായ ആ പുണ്യസ്ഥലം സത്യഭാമയാണ് സ്ഥാപിച്ചത്—ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ പ്രിയകാന്ത, രൂപവും ഔദാര്യവും സമന്വിതയായവൾ।

Verse 3

स्नात्वा तद्वैष्णवं स्थानं नृणां पातकनाशनम्

ആ വൈഷ്ണവ പുണ്യസ്ഥാനത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യരുടെ പാപങ്ങൾ നശിക്കുന്നു.

Verse 4

माघे मासि तृतीयायां नारी वा पुरुषोऽपि वा । यस्तं पूजयते भक्त्या स मुक्तः पातकैर्भवेत्

മാഘമാസത്തിലെ തൃതീയ തിഥിയിൽ—സ്ത്രീയായാലും പുരുഷനായാലും—ഭക്തിയോടെ അവനെ പൂജിക്കുന്നവൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് വിമുക്തനാകും.

Verse 5

दौर्भाग्यदुःखशोकेभ्यस्तथा विघ्नैश्च दुःखितः । मुच्यते नात्र संदेहः सत्यभामान्वितो भवेत्

ദൗർഭാഗ്യം, ദുഃഖം, ശോകം, വിഘ്നങ്ങൾ എന്നിവാൽ പീഡിതനായവൻ അവയിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും—ഇതിൽ സംശയമില്ല—സത്യഭാമയുടെ കൃപാ-സാന്നിധ്യം അവനു ലഭിക്കും.

Verse 157

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सत्यभामेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तपञ्चाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ എൺപത്തൊന്ന് സഹസ്ര ശ്ലോകസംഹിതയിൽ, ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ “സത്യഭാമേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണനം” എന്ന പേരിലുള്ള 157-ാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।