Adhyaya 156

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि वैनतेयप्रतिष्ठितम् । रत्नेश्वरादुत्तरतो धनुषां त्रितये स्थितम्

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ മഹാദേവി, തുടർന്ന് വൈനതേയൻ (ഗരുഡൻ) പ്രതിഷ്ഠിച്ച ആ ദേവാലയത്തിലേക്ക് പോകുക. അത് രത്നേശ്വരത്തിന്റെ വടക്കായി മൂന്ന് ധനുഷ്-പ്രമാണ ദൂരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

Verse 2

वैनतेयश्च देवेशि ज्ञात्वा क्षेत्रं तु वैष्णवम् । लिंगं प्रतिष्ठयामास सर्वपापप्रणाशनम्

ഹേ ദേവേശി, വൈനതേയൻ (ഗരുഡൻ) ഈ ക്ഷേത്രം വൈഷ്ണവ പുണ്യഭൂമിയെന്ന് അറിഞ്ഞ്, സർവ്വപാപനാശകമായ ശിവലിംഗം പ്രതിഷ്ഠിച്ചു.

Verse 3

यस्तं पूजयते भक्त्या पंचम्यां तु विधानतः । न विषं क्रमते तस्य सप्त जन्मानि सर्पजम्

പഞ്ചമിദിനത്തിൽ വിധിപൂർവ്വം ഭക്തിയോടെ അവനെ പൂജിക്കുന്നവനെ, സർപ്പജന്യ വിഷം ഏഴ് ജന്മങ്ങൾ വരെ ബാധിക്കുകയില്ല.

Verse 4

पंचामृतेन संस्नाप्य पूजयित्वा विधानतः । प्राप्नुयात्सकलं पुण्यं मोदते दिवि देववत्

പഞ്ചാമൃതംകൊണ്ട് അഭിഷേകം നടത്തി വിധിപൂർവ്വം പൂജിച്ചാൽ, സർവ്വ പുണ്യവും ലഭിച്ചു സ്വർഗത്തിൽ ദേവനെപ്പോലെ ആനന്ദിക്കും.

Verse 156

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रत्नेश्वरमाहात्म्ये गरुडेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्पंचाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീ സ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയിൽ, ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ, രത്നേശ്വരമാഹാത്മ്യത്തിനകത്ത് ‘ഗരുഡേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന 156-ാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.