Adhyaya 154

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं पापविमोचनम् । हिरण्येश्वरवायव्ये धनुषां त्रितये स्थितम्

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അനന്തരം, ഹേ മഹാദേവി, പാപവിമോചനകരമായ ആ ലിംഗത്തിലേക്ക് പോകണം; ഹിരണ്യേശ്വരന്റെ വായവ്യ (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്) ദിശയിൽ മൂന്നു ധനുസ്സിന്റെ ദൂരത്തിൽ അത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു।

Verse 2

पापघ्नं सर्वजंतूनां दर्शनात्स्पर्शनादपि । आद्यं लिंगं महादेवि गायत्र्या संप्रतिष्ठितम्

ഹേ മഹാദേവി, ഈ ലിംഗം സർവ്വജീവികളുടെ പാപങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നു—ദർശനം കൊണ്ടും സ്പർശം കൊണ്ടും പോലും. ഇത് ആദി ലിംഗമാണ്; ഗായത്രീദേവി ഇവിടെ ഇതിനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു।

Verse 3

तल्लिंगं समनुप्राप्य गायत्रीं जपते तु यः । ब्राह्मणस्तु शुचिर्भूत्वा मुच्यते दुष्प्रतिग्रहात्

ആ ലിംഗത്തിനരികെ ചെന്നു ഗായത്രി ജപിക്കുന്നവൻ—ആ ബ്രാഹ്മണൻ ശുദ്ധനായി ദുഷ്പ്രതിഗ്രഹം (അയോഗ്യ ദാനം സ്വീകരിക്കൽ) എന്ന ദോഷത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും।

Verse 4

ज्येष्ठस्य पूर्णिमायां तु दंपती यस्तु भोजयेत् । परिधाप्य यथाशक्त्या दौर्भाग्यैर्मुच्यते नरः

ജ്യേഷ്ഠ പൗർണ്ണമി ദിനത്തിൽ ആരെങ്കിലും ദമ്പതികൾക്ക് ഭോജനം നൽകുകയും, തന്റെ ശേഷിയനുസരിച്ച് വസ്ത്രവും അണിയിക്കുകയും ചെയ്താൽ, ആ മനുഷ്യൻ ദൗർഭാഗ്യത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും।

Verse 5

गंधपुष्पोपहारैश्च पौर्णमास्यां तु योऽर्चयेत् । ब्राह्मण्यं जायते तस्य सप्त जन्मानि सुंदरि

ഹേ സുന്ദരി, പൗർണ്ണമി ദിനത്തിൽ ആരെങ്കിലും അവിടെ ഗന്ധവും പുഷ്പവും തുടങ്ങിയ ഉപഹാരങ്ങളാൽ അർച്ചന ചെയ്‌താൽ, അവന് ഏഴ് ജന്മങ്ങളോളം ബ്രാഹ്മണ്യം (ബ്രാഹ്മണത്വ പുണ്യം) ലഭിക്കും।

Verse 6

इत्येवं कथितं देवि माहात्म्यं पापनाशनम् । ब्रह्मकुण्डप्रसादेन सारात्सारतरं प्रिये

ഹേ ദേവി, ഇങ്ങനെ പാപനാശകമായ ഈ മഹാത്മ്യം പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടു. ഹേ പ്രിയേ, ബ്രഹ്മകുണ്ഡത്തിന്റെ പ്രസാദത്താൽ ഇത് സാരങ്ങളുടെ പരമസാരമാണ്.

Verse 154

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मकुण्डमाहात्म्ये गायत्रीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःपञ्चाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കാന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ, ബ്രഹ്മകുണ്ഡമാഹാത്മ്യാന്തർഗതമായ ‘ഗായത്രീശ്വരമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന നൂറ്റി അമ്പത്തിനാലാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.