Adhyaya 152

Verse 1

ईश्वर उवाच । तृतीयो भैरवः प्रोक्तश्चतुर्थं भैरवं शृणु । ब्रह्मेशात्पश्चिमे भागे धनुषां त्रितये स्थितम्

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു— മൂന്നാമത്തെ ഭൈരവനെ പ്രസ്താവിച്ചു; ഇനി നാലാമത്തെ ഭൈരവനെ ശ്രവിക്ക. ബ്രഹ്മേശന്റെ പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത്, മൂന്നു ധനുസ്സിന്റെ അകലത്തിൽ അവൻ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

Verse 2

सर्वपापप्रशमनं सर्व कामप्रदं नृणाम् । नारदेश्वरनामानं स्थापितं नारदेन वै

ഇത് സർവ്വപാപങ്ങൾ ശമിപ്പിക്കുകയും മനുഷ്യർക്കു സർവ്വകാമങ്ങളും നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതിന്റെ നാമം ‘നാരദേശ്വരൻ’; നാരദൻ തന്നെയാണ് ഇത് സ്ഥാപിച്ചത്.

Verse 3

ब्रह्मलोके स्थितः पूर्वं नारदो भगवानृषिः । तत्र दृष्ट्वा महावीणां दिव्यां तंत्र्ययुतै र्युताम्

പൂർവ്വം ഭഗവാൻ ഋഷി നാരദൻ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ വസിച്ചു. അവിടെ ആയിരക്കണക്കിന് തന്ത്രികളാൽ യുക്തമായ മഹാദിവ്യ വീണയെ അദ്ദേഹം ദർശിച്ചു.

Verse 4

सरस्वत्या विनिर्मुक्तां ब्रह्मलोके महाप्रभाम् । तेनासौ कौतुकाविष्टो वादयामास तां तदा

സരസ്വതീ ദേവി വിട്ടുതന്ന, ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ മഹാപ്രഭയോടെ ദീപ്തമായ ആ വീണയെ കണ്ട നാരദൻ കൗതുകാവിഷ്ടനായി അന്നേ സമയം അതിനെ വാദിച്ചു തുടങ്ങി.

Verse 5

तंत्रीभ्यो वाद्यमानाभ्यो ब्राह्मणाः पतिता भुवि । सप्त स्वरास्ते विख्याता मूर्च्छिताः षड्जकादयः

ആ തന്ത്രികൾ നാദിക്കുമ്പോൾ ബ്രാഹ്മണർ ഭൂമിയിൽ പതിച്ചു. അവ തന്നെയാണ് ക്രമമായി മൂർച്ചിതമായി ഷഡ്ജം മുതലായ ഏഴ് സ്വരങ്ങളായി പ്രസിദ്ധമായത്.

Verse 6

तान्दृष्ट्वा विस्मयाविष्टो मुक्त्वा वीणां प्रयत्नतः । पप्रच्छ देवं ब्रह्माणं किमिदं कौतुकं विभो

അവരെ കണ്ടു വിസ്മയാവിഷ്ടനായ നാരദൻ പരിശ്രമത്തോടെ വീണയെ മാറ്റിവെച്ച് ദേവൻ ബ്രഹ്മാവിനോട് ചോദിച്ചു—“ഹേ വിഭോ, ഇതെന്ത് അത്ഭുത കൗതുകം?”

Verse 7

वाद्यमानासु तन्त्रीषु पतिता ब्राह्मणा भुवि । क एते ब्राह्मणा देव किं मृता इव शेरते

തന്ത്രി വാദ്യങ്ങൾ മുഴങ്ങുമ്പോൾ ആ ബ്രാഹ്മണർ ഭൂമിയിൽ വീണു. (നാരദൻ)—“ഹേ ദേവാ, ഇവർ ആരായ ബ്രാഹ്മണർ? മരിച്ചവരെപ്പോലെ എന്തുകൊണ്ട് കിടക്കുന്നു?”

Verse 8

ब्रह्मोवाच । एते स्वरा महाभाग मूर्च्छिताः पतिता भुवि । अज्ञानवादनेनैव पापं जातं तवाधुना

ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു—“ഹേ മഹാഭാഗ, ഇവർ സ്വരദേവതകളാണ്; മൂർച്ചിച്ച് ഭൂമിയിൽ വീണിരിക്കുന്നു. അജ്ഞാനത്തോടെ വാദ്യം വായിച്ചതിനാൽ ഇപ്പോൾ നിനക്കു പാപം സംഭവിച്ചു.”

Verse 9

सप्तब्राह्मणविध्वंसपातकं ते समा गतम् । तस्माच्छीघ्रं व्रज मुने प्रभासं क्षेत्रमुत्तमम्

“ഏഴ് ബ്രാഹ്മണരുടെ നാശത്തിനുതുല്യമായ പാതകം നിനക്കു വന്നിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ഹേ മുനേ, വേഗം ഉത്തമമായ പ്രഭാസക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോകുക.”

Verse 10

समाराधय देवेशं सर्वपापविशुद्धये । इत्युक्तो नारदस्तत्र संतप्य च मुहुर्मुहुः

“സകല പാപവിശുദ്ധിക്കായി ദേവേശനെ സമാരാധിക്ക.” എന്ന് ഉപദേശിക്കപ്പെട്ട നാരദൻ അവിടെ വീണ്ടും വീണ്ടും ദുഃഖിച്ചു.

Verse 11

कृत्वा विषादं बहुशः प्रभासं क्षेत्रमागतः । तत्रैव ब्रह्मकुण्डं तु समासाद्य प्रयत्नतः

പലവട്ടം വിഷാദത്തിൽ വീണ ശേഷം അവൻ പ്രഭാസ എന്ന പുണ്യക്ഷേത്രത്തിലെത്തി. അവിടെ തന്നെ പരിശ്രമത്തോടെ ബ്രഹ്മകുണ്ഡത്തെ പ്രാപിച്ചു.

Verse 12

भैरवं पूजयामास दिव्याब्दानां शतं प्रिये । ततो निष्कल्मषो भूत्वा गीतज्ञश्चाभवत्तथा

പ്രിയേ, അവൻ നൂറ് ദിവ്യവർഷങ്ങൾ ഭൈരവനെ പൂജിച്ചു. തുടർന്ന് അവൻ കല്മഷരഹിതനായി ഗീതവിദ്യയുടെ യഥാർത്ഥ ജ്ഞാതാവായി.

Verse 13

ततः प्रभृति तल्लिंगं नारदेश्वरभैरवम् । ख्यातं लोके महादेवि सर्वपातकनाशनम्

അന്നുമുതൽ, ഹേ മഹാദേവി, ആ ലിംഗം ‘നാരദേശ്വര ഭൈരവം’ എന്ന പേരിൽ ലോകത്തിൽ സർവ്വപാപനാശകനായി പ്രസിദ്ധമായി.

Verse 14

अज्ञानाद्वादयेद्यस्तु वीणां चैव तथा स्वरान् । स तत्पातकशुद्ध्यर्थं तत्र गच्छेन्महेश्वरि

ഹേ മഹേശ്വരി, അജ്ഞാനവശാൽ വീണയും സ്വരങ്ങളും തെറ്റായി വായിക്കുന്നവൻ, ആ പാപശുദ്ധിക്കായി അവിടെ പോകണം.

Verse 15

माघे मासि जिताहारस्त्रिकालं योऽर्चयेत्ततः । नारदेशं भैरवं स स्वर्गरामामनोहरः

മാഘമാസത്തിൽ നിയന്ത്രിതാഹാരനായി അവിടെ ത്രികാലം നാരദേശ ഭൈരവനെ അർച്ചിക്കുന്നവൻ, സ്വർഗത്തിൽ അപ്സരസ്സുകൾക്കും മനോഹരനാകുന്നു.