Adhyaya 150

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो ब्रह्मेश्वरं गच्छेत्तस्य दक्षिणतः स्थितम् । ब्रह्मणा स्थापितं पूर्वं ब्रह्मकुण्डसमीपतः । त्रिषु लोकेषु विख्यातं रक्ष्यमाणं गणैर्मम

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അതിനുശേഷം അതിന്റെ തെക്കുവശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ബ്രഹ്മേശ്വരത്തിലേക്കു പോകണം. ബ്രഹ്മകുണ്ഡത്തിനടുത്ത് പൂർവ്വം ബ്രഹ്മാവാൽ സ്ഥാപിതമായ ഇത് ത്രിലോകങ്ങളിലും പ്രസിദ്ധവും എന്റെ ഗണങ്ങൾ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നതുമാണ്.

Verse 2

तत्र स्नात्वा चतुर्दश्याममावास्यां विशेषतः । श्राद्धं च विधिवत्कृत्वा ब्रह्मेशं पूजयेत्ततः

അവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത്—വിശേഷിച്ച് ചതുര്ദശിയും അമാവാസിയും—വിധിപൂർവ്വം ശ്രാദ്ധം നിർവഹിച്ചു, തുടർന്ന് ബ്രഹ്മേശനെ (ബ്രഹ്മേശ്വരനെ) പൂജിക്കണം.

Verse 3

विप्रेभ्यः कांचनं दद्यात्प्रीतये शंकरस्य च

ശങ്കരന്റെ പ്രീതിക്കായി ബ്രാഹ്മണർക്കു സ്വർണ്ണദാനം നൽകണം.

Verse 4

एवं कृत्वा नरो देवि लभते जन्मनः फलम् । विपुलां कीर्तिमायाति मोदते ब्रह्मणा प्रिये

ഹേ ദേവീ! ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ തന്റെ ജന്മത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ഫലം പ്രാപിക്കുന്നു. അവൻ മഹത്തായ കീർത്തി നേടുകയും, ഹേ പ്രിയേ, ബ്രഹ്മാവിനോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

Verse 150

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मकुंडमाहात्म्ये ब्रह्मेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचाशदु त्तरशततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീ സ്കന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ സപ്തമ പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ പ്രഥമ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ, ബ്രഹ്മകുണ്ഡമാഹാത്മ്യാന്തർഗതമായ “ബ്രഹ്മേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണ്ണനം” എന്ന നൂറ്റിയമ്പതാം അധ്യായം സമാപിച്ചു।