Adhyaya 146

Verse 1

।ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि धर्मराजप्रतिष्ठितम् । यमेश्वरं महादेवं तस्यै वोत्तरतः स्थितम्

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ മഹാദേവി! തുടർന്ന് ധർമ്മരാജൻ പ്രതിഷ്ഠിച്ച യമേശ്വരൻ എന്ന മഹാദേവന്റെ അടുക്കൽ പോകണം; അവൻ ആ സ്ഥാനത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

Verse 2

यदा शप्तो धर्मराजश्छायया वरवर्णिनि । तदा तस्यापतत्पादः स च दुःखान्वितोऽभवत्

ഹേ വരവർണിനി! ഛായ ധർമ്മരാജനെ ശപിച്ചപ്പോൾ, അവന്റെ ഒരു പാദം വേർപെട്ടുവീണു; അവൻ ദുഃഖത്തിൽ ആകുലനായി.

Verse 3

ततः प्राभासिके क्षेत्रे तपस्तेपे महातपाः । स्थापयामास लिंगं तु तत्र देवस्य शूलिनः

തുടർന്ന് ആ മഹാതപസ്വി പ്രാഭാസിക ക്ഷേത്രത്തിൽ തപസ്സു ചെയ്തു; അവിടെ തന്നെ ശൂലധാരിയായ ദേവന്റെ ലിംഗം പ്രതിഷ്ഠിച്ചു.

Verse 4

तस्य तुष्टो महादेवस्ततः प्रत्यक्षतां गतः । अब्रवीद्धर्म भद्रं ते वरं वरय चेप्सितम्

അവനിൽ പ്രസന്നനായ മഹാദേവൻ അപ്പോൾ പ്രത്യക്ഷനായി പറഞ്ഞു— “ഹേ ധർമ്മാ, നിനക്കു മംഗളം; നിനക്കിഷ്ടമായ വരം വരിക്ക.”

Verse 5

तदाऽब्रवीद्धर्मराजः पादः प्रपतितो मम । प्रसादात्तव देवेश जायतां पुनरेव हि

അപ്പോൾ ധർമ്മരാജൻ പറഞ്ഞു— “എന്റെ പാദം വേർപെട്ട് വീണിരിക്കുന്നു. ഹേ ദേവേശ, നിന്റെ പ്രസാദത്താൽ അത് വീണ്ടും മുൻപുപോലെ ഉണ്ടാകട്ടെ.”

Verse 6

एतल्लिंगं सुरश्रेष्ठ यन्मया निर्मितं तव । एतद्ये भक्तिसंयुक्ताः पश्यंति प्राणिनो भुवि

“ഹേ സുരശ്രേഷ്ഠാ, ഞാൻ നിനക്കായി നിർമ്മിച്ച ഈ ലിംഗത്തെ—ഭൂമിയിൽ ഭക്തിയോടെ ദർശിക്കുന്ന ജീവികൾ…”

Verse 7

तेषां तव प्रसादेन भूयात्पापविमोक्षणम्

“അവർക്ക് നിന്റെ പ്രസാദത്താൽ പാപവിമോചനം ഉണ്ടാകട്ടെ.”

Verse 8

एवं भविष्यतीत्युक्ता ह्यन्तर्धानं गतो हरः । यमोऽपि लब्धपादस्तु पुनरेव दिवं ययौ

“അങ്ങനെ തന്നെയാകും” എന്നു പറഞ്ഞ് ഹരൻ അന്തർധാനം ചെയ്തു; യമനും പാദം വീണ്ടെടുത്തു വീണ്ടും സ്വർഗ്ഗലോകത്തിലേക്ക് പോയി.

Verse 9

तस्मिन्दृष्टे सुरश्रेष्ठ यमलोकसमुद्भवम् । न भयं विद्यते नृणामपि दुष्कृतकारिणाम्

ഹേ സുരശ്രേഷ്ഠാ! യമലോകസംബന്ധമായി ഉദ്ഭവിച്ച ആ ദിവ്യലിംഗം ദർശിച്ചാൽ, ദുഷ്കൃത്യം ചെയ്തവർക്കുപോലും മനുഷ്യർക്കു ഭയം ഇല്ല।

Verse 10

भ्रातृद्वितीयासंयोगे स्नात्वा पुष्करिणीजले । यमेश्वरसमीपस्थो यमेशमवलोकयेत्

ഭ്രാതൃദ്വിതീയയുടെ പുണ്യസമയത്ത് പുഷ്കരിണീജലത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത്, യമേശ്വരന്റെ സമീപത്ത് നിന്നുകൊണ്ട് ധർമ്മരാജനായ യമനെ ദർശിക്കണം।

Verse 11

तिलपात्रं प्रदातव्यं दीपं गाः कांचना दिकम् । यमदेवं समुद्दिश्य मुच्यते सर्वपातकैः

എള്ളുപാത്രം, ദീപം, പശുക്കൾ, സ്വർണം എന്നിവ ദാനമായി നൽകണം; യമദേവനെ ഉദ്ദേശിച്ച് അർപ്പിച്ചാൽ സർവ്വപാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും।