
ഈ അധ്യായത്തിൽ ഈശ്വരൻ ദേവിയോട് പറയുന്നു—പ്രഭാസക്ഷേത്രത്തിൽ ആഗ്നേയ (തെക്ക്-കിഴക്ക്) ദിശയിലായി, ഏഴ് ധനുസ്സിന്റെ അളവിലുള്ള ദൂരത്ത് ‘ചിത്രേശ്വര’ എന്ന മഹാപ്രഭാവമുള്ള ലിംഗം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അതിനെ ‘സർവ്വപാതകനാശനം’ എന്നു വിശേഷിപ്പിച്ച്, അതിന്റെ ദർശനവും പൂജയും ചെയ്താൽ ഭക്തന് നരകഭയം ഇല്ലാതാകുമെന്ന് ഉപദേശിക്കുന്നു. ഇവിടെ പാപം മലിനതപോലെ കണക്കാക്കി, ചിത്രേശ്വരൻ അതിനെ ‘മാർജയതി’—അഥവാ തുടച്ച് ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു എന്ന ആശയം അവതരിപ്പിക്കുന്നു; സ്ഥിരഭക്തിയാൽ പാവനത ലഭിക്കുന്നു. അതിനാൽ പൂർണ്ണശ്രമത്തോടെ ചിത്രേശനെ ആരാധിക്കണമെന്ന് പ്രേരിപ്പിച്ച്, പാപഭാരമുള്ളവനും നരകം കാണുകയില്ലെന്ന ഫലശ്രുതി പറയുന്നു. ഇത് സ്കന്ദമഹാപുരാണം, പ്രഭാസഖണ്ഡം, പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യം (പ്രഥമ ഭാഗം), അധ്യായം 142.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि चित्रेश्वर मनुत्तमम् । धनुषां सप्तके तस्य स्थितमाग्नेयदक्षिणे
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ മഹാദേവി, തുടർന്ന് പരമോത്തമനായ ചിത്രേശ്വരനിലേക്കു പോകണം. അവൻ ഏഴ് ധനുസ്സിന്റെ ദൂരത്തിൽ, ആഗ്നേയ (തെക്ക്-കിഴക്ക്) ദിശയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
Verse 2
लिंगं महाप्रभावं हि सर्वपातकनाशनम् । तत्र चित्रेश्वरं पूज्य नरकान्न भवेद्भयम्
ആ ലിംഗം മഹാപ്രഭാവമുള്ളതും സർവ്വപാപനാശകനുമാണ്. അവിടെ ചിത്രേശ്വരനെ പൂജിച്ചാൽ നരകഭയം ഉണ്ടാകുകയില്ല.
Verse 3
पटस्थितं तस्य पापं चित्रो मार्जयति प्रिये । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन चित्रेशं पूजयेत्सदा । यः स्यात्पापयुतो वापि नरकं नैव पश्यति
ഹേ പ്രിയേ, ചിത്ര (ദേവൻ) അവന്റെ പാപത്തെ വസ്ത്രത്തിൽ വരച്ച ചിത്രമെന്നപോലെ തുടച്ചുമാറ്റുന്നു. അതുകൊണ്ട് സർവ്വശ്രമത്തോടും കൂടി നിത്യവും ചിത്രേശനെ പൂജിക്കണം. പാപഭാരമുള്ളവനും നരകം കാണുകയില്ല.
Verse 142
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये चित्रेश्वर माहात्म्यवर्णनंनाम द्विचत्वारिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ ‘ചിത്രേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന പേരിലുള്ള 142-ാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.