Adhyaya 133

Verse 1

ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थिता देवि महाकालीति विश्रुता । अधः स्थिते महापीठे पातालविवरान्विते

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ ദേവി, അവിടെയേ ‘മഹാകാളി’ എന്നു പ്രസിദ്ധയായ ദേവി വസിക്കുന്നു; താഴെയിരിക്കുന്ന മഹാപീഠം പാതാളത്തിലേക്കുള്ള വിവരം ഉൾക്കൊള്ളുന്നതാണ്।

Verse 2

सर्वदुःखप्रशमनी सर्वशत्रुक्षयंकरी । पूजनीया विधानेन कृष्णाष्टम्यां महानिशि । गन्धैः पुष्पैस्तथा धूपैः क्रव्यैर्बलिभिरेव च

സകല ദുഃഖവും ശമിപ്പിക്കുകയും സർവ്വശത്രുക്കളെയും ക്ഷയിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അവളെ കൃഷ്ണപക്ഷ അഷ്ടമിയുടെ മഹാനിശയിൽ വിധിപ്രകാരം പൂജിക്കണം—ഗന്ധം, പുഷ്പം, ധൂപം, മാംസനൈവേദ്യം, ബലി അർപ്പണങ്ങൾ എന്നിവയോടെ।

Verse 3

फलतृतीयां नारी च कुर्याद्वै तत्र भाविता । वर्षमेकं सिते पक्षे देवीं पूज्य विधानतः । फलानि ब्राह्मणे देयान्येव नूनं विधानतः

അവിടെ ഭക്തിഭാവത്തോടെ സ്ത്രീ ‘ഫല-തൃതീയാ’ വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം. ഒരു വർഷം മുഴുവൻ ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ വിധിപ്രകാരം ദേവിയെ പൂജിച്ച്, നിയമാനുസാരം ബ്രാഹ്മണനു ഫലദാനം നിർബന്ധമായി ചെയ്യണം।

Verse 4

एतानि वर्जयेन्नक्ते ह्यन्नानि सुरसुन्दरि । निष्पावा आढकी मुद्गा माषाश्चैव कुलित्थकाः

ഹേ സുരസുന്ദരി, നക്തവ്രതത്തിലെ സായാഹ്നഭക്ഷണത്തിൽ ഈ ധാന്യങ്ങൾ ഒഴിവാക്കണം—നിഷ്പാവ, ആഢകീ, മുദ്ഗ (പച്ചമൂങ്ങ), മാഷ (ഉഴുന്ന്) കൂടാതെ കുലിത്ത।

Verse 5

मसूरा राजमाषाश्च गोधूमास्त्रिपुटास्तथा । चणका वर्तला वापि मकुष्ठाश्चैवमादयः

കൂടാതെ മസൂർ (പരിപ്പ്), രാജമാഷ, ഗോധൂമം (ഗോതമ്പ്), ത്രിപുട, ചണക (കടല), വർതലാ, മകുഷ്ഠ മുതലായവയും (നക്തവ്രതത്തിൽ) ഒഴിവാക്കേണ്ടവയാണ്।

Verse 6

न भक्ष्यास्तावत्ते देवि यावद्गौरीव्रतं चरेत् । तस्याः पुण्यफलं वक्ष्ये कथ्यमानं शृणुष्व मे

ഹേ ദേവി! ഗൗരീവ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്നതുവരെ ഇവ ഭക്ഷിക്കരുത്. ഇനി ആ വ്രതത്തിന്റെ പുണ്യഫലം ഞാൻ പറയുന്നു—എന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രവിക്കൂ.

Verse 7

धनं धान्यं गृहे तस्या न कदाचित्क्षयं व्रजेत् । दुःखिता दुर्भगा दीना सप्त जन्मानि नो भवेत्

അവളുടെ ഗൃഹത്തിൽ ധനവും ധാന്യവും ഒരിക്കലും ക്ഷയിക്കുകയില്ല. അവൾ ഏഴ് ജന്മങ്ങളിലേക്കും ദുഃഖിതയോ ദുര്ഭാഗ്യവതിയോ ദീനദരിദ്രയോ ആകുകയില്ല.

Verse 8

महाकालीव्रतं प्रोक्तं देव्या माहात्म्यसंयुतम् । कृतं पातकनाशाय सर्वकामसमृद्धये

ദേവിയുടെ മഹാത്മ്യത്തോടുകൂടിയ മഹാകാളീവ്രതം പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇത് പാപനാശത്തിനും സർവകാമങ്ങളുടെ സമൃദ്ധി-സിദ്ധിക്കുമായി അനുഷ്ഠിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 9

एवं देवि समाख्यातं महाकालीमहोदयम् । क्षेत्रपीठं महादेवि मन्त्रसिद्धिप्रदायकम्

ഹേ ദേവി! ഇങ്ങനെ മഹാകാളിയുടെ മഹോദയം വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടു. ഹേ മഹാദേവി! ഈ ക്ഷേത്രപീഠം മന്ത്രസിദ്ധി പ്രദാനം ചെയ്യുന്നതാണ്.

Verse 10

आश्वयुक्छुक्लपक्षे तु नवम्यां तत्र जागृयात् । पीठे पूजाबलिं दत्त्वा मन्त्रं कामं जपन्निशि । सौम्यचित्तः समाप्नोति वांछितां सिद्धिमुत्तमाम्

ആശ്വയുജ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ നവമിയിൽ അവിടെ ജാഗരണം ചെയ്യണം. പീഠത്തിൽ പൂജയും ബലിയും അർപ്പിച്ച്, രാത്രിയിലുടനീളം ഇഷ്ടമന്ത്രം ജപിച്ചാൽ, സൗമ്യചിത്തനായി വാഞ്ഛിതമായ ഉത്തമസിദ്ധി പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 133

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये महाकालीमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयस्त्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ ‘പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യ’ ഭാഗത്തിൽ ‘മഹാകാളീമാഹാത്മ്യവർണ്ണനം’ എന്ന നൂറ്റിമുപ്പത്തിമൂന്നാം അധ്യായം സമാപിച്ചു।