Adhyaya 132

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि वैष्णवीं शक्तिमुत्तमाम् । सोमेशादीशदिग्भागे नातिदूरे व्यवस्थिताम्

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അതിനുശേഷം, ഹേ മഹാദേവി, സോമേശ്വരത്തിൽ നിന്ന് ഈശാന (വടക്കുകിഴക്ക്) ദിക്കുഭാഗത്ത്, അതിദൂരമല്ലാത്തിടത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പരമ വൈഷ്ണവീ ശക്തിയിലേക്കു പോകണം।

Verse 2

सिद्धलक्ष्मीति विख्याता ह्यत्र पीठाधिदेवता

ഇവിടെ ഈ പീഠത്തിന്റെ അധിഷ്ഠാത്രീ ദേവത ‘സിദ്ധലക്ഷ്മി’ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധയാണ്।

Verse 3

ब्रह्माण्डे प्रथमं पीठं यत्प्रभासं व्यवस्थितम् । तत्र देवि महापीठे योगिन्यो भूचराः खगाः । भैरवेण समे तास्तु क्रीडन्ते स्वेच्छया प्रिये

ഹേ ദേവി, പ്രഭാസത്തിൽ സ്ഥാപിതമായ ഈ പീഠം ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ പീഠമാണ്. അവിടെ, ഹേ പ്രിയേ, ആ മഹാപീഠത്തിൽ ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരും ആകാശത്തിൽ വിഹരിക്കുന്നവരുമായ യോഗിനികൾ ഭൈരവനോടൊപ്പം സ്വേച്ഛയായി ക്രീഡിക്കുന്നു।

Verse 4

जालंधरं महापीठं कामरूपं तथैव च । श्रीमद्रुद्रनृसिंहं च चतुर्थं पीठमुत्तमम्

ജാലന്ധരം മഹാപീഠം; കാമരൂപവും അതുപോലെ. ശ്രീമദ്-രുദ്ര-നൃസിംഹം നാലാമത്തേതായി, അത്യുത്തമ പീഠം.

Verse 5

रत्नवीर्यं महापीठं काश्मीरं पीठमेव च । एतानि देवि पीठानि यो वेत्ति स च मन्त्रवित्

രത്നവീര്യം മഹാപീഠം; കാശ്മീരും പീഠം തന്നേ. ഹേ ദേവീ, ഈ പീഠങ്ങളെ യഥാർത്ഥമായി അറിയുന്നവൻ മന്ത്രവിദ് ആകുന്നു.

Verse 6

सर्वेषां चैव पीठानामाधारं पीठमुत्तमम् । सौराष्ट्रे तु महादेवि नाम्ना ख्यातं महोदयम् । कामरूपधरं ज्ञानं यत्राद्यापि प्रवर्तते

എല്ലാ പീഠങ്ങളുടെയും ആധാരമായ ആ പരമോത്തമ പീഠം—ഹേ മഹാദേവീ—സൗരാഷ്ട്രത്തിൽ ‘മഹോദയം’ എന്ന നാമത്തിൽ പ്രസിദ്ധം. അവിടെ കാമരൂപധാരിണിയായ ജ്ഞാനം ഇന്നും പ്രവഹിക്കുന്നു.

Verse 7

तत्र पीठे स्थिता देवी महालक्ष्मीति विश्रुता । सर्वपापप्रशमनी सर्वकार्यशुभप्रदा

ആ പീഠത്തിൽ ദേവി അധിഷ്ഠിതയായി ‘മഹാലക്ഷ്മി’ എന്നു വിശ്രുത. അവൾ സർവ്വപാപപ്രശമിനി, സർവ്വകാര്യങ്ങൾക്കും ശുഭം നൽകുന്നവൾ.

Verse 8

श्रीपञ्चम्यां नरो यस्तु पूजयेत्तां विधानतः । गन्धपुष्पादिभिर्भक्त्या तस्यालक्ष्मीभयं कुतः

ശ്രീപഞ്ചമിയിൽ ആരെങ്കിലും വിധിപൂർവ്വം ഗന്ധ-പുഷ്പാദികളാൽ ഭക്തിയോടെ അവളെ പൂജിച്ചാൽ—അവനു അലക്ഷ്മീഭയം എവിടെ നിലനിൽക്കും?

Verse 9

उत्तरां दिशमास्थाय महाल क्ष्म्यास्तु सन्निधौ । यो जपेन्मन्त्रराज्ञीं तां सिद्धलक्ष्मीति विश्रुताम्

ഉത്തരദിശയെ അഭിമുഖീകരിച്ച് മഹാലക്ഷ്മിയുടെ സന്നിധിയിൽ ‘സിദ്ധലക്ഷ്മി’ എന്നു പ്രസിദ്ധമായ ആ മന്ത്രരാജ്ഞിയെ ജപിക്കുന്നവൻ അതിന്റെ പാവനഫലം പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 10

लक्षजाप्यविधानेन दीक्षास्नानादिपूर्वकम् । दशांशहोमसंयुक्तं त्रिमधुश्रीफलेसुभिः

ലക്ഷജപവിധിപ്രകാരം, ദീക്ഷാ-സ്നാനാദി മുൻകൂട്ടി ചെയ്ത്, ജപത്തിന്റെ ദശാംശം തുല്യമായ ഹോമത്തോടുകൂടി, ത്രിമധുവും ശുഭ ശ്രീഫലവും (തേങ്ങ) മുതലായ നിവേദ്യങ്ങളാൽ ഈ അനുഷ്ഠാനം നടത്തണം.

Verse 11

एवं प्रत्यक्षतां याति तस्य लक्ष्मीर्न संशयः । ददाति वांछितां सिद्धिमिह लोके परत्र च

ഇങ്ങനെ ആ ഭക്തനു ലക്ഷ്മീ പ്രത്യക്ഷയാകുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല—ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും ആഗ്രഹിച്ച സിദ്ധി അവൾ നൽകുന്നു.

Verse 12

तृतीयायामथा ष्टम्यां चतुर्दश्यां विधानतः । यस्तां पूजयते भक्त्या तस्य सिद्धिः करे स्थिता

തൃതീയ, അഷ്ടമി, ചതുര്ദശി തിഥികളിൽ വിധിപൂർവം ഭക്തിയോടെ അവളെ പൂജിക്കുന്നവന് സിദ്ധി കൈപ്പത്തിയിലേ തന്നെ നിലകൊള്ളുന്നതുപോലെ ലഭിക്കുന്നു.

Verse 132

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सिद्धलक्ष्मीमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वात्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിന്റെ ഏകാശീതി-സാഹസ്രീ സംഹിതയിലെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ ‘പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യ’ത്തിൽ ‘സിദ്ധലക്ഷ്മീമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന നൂറ്റിമുപ്പത്തിരണ്ടാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.