Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 77
सुरां पीत्वा गुरुदारांश्च गत्वा स्तेयं कृत्वा ब्राह्मणं चापि हत्वा । भस्मच्छन्नो भस्मशय्याशयानो रुद्राध्यायी मुच्यते पातकेभ्यः
surāṃ pītvā gurudārāṃśca gatvā steyaṃ kṛtvā brāhmaṇaṃ cāpi hatvā | bhasmacchanno bhasmaśayyāśayāno rudrādhyāyī mucyate pātakebhyaḥ
മദ്യം കുടിച്ച്, ഗുരുപത്നിയിലേക്കു ചെന്നു, മോഷണം ചെയ്ത്, ബ്രാഹ്മണഹത്യ ചെയ്തിട്ടുപോലും—ഭസ്മം ധരിച്ചു, ഭസ്മശയ്യയിൽ ശയിച്ച്, രുദ്രാധ്യായം/ജപം ചെയ്യുന്നവൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു.
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Prabhāsa (Śaiva Pāśupata discipline)
Type: kshetra
Scene: A remorseful sinner, ash-smeared and lying on an ash-bed, recites Rudra hymns before a Śiva-liṅga; the dark weight of sin is shown lifting as light surrounds the devotee.
FAQs
Śaiva devotion expressed through bhasma and Rudra-recitation is portrayed as a powerful purifier capable of removing grave sins.
Prabhāsa Kṣetra, in the context of Pāśupateśvara and the Pāśupata discipline.
Covering oneself with bhasma, resting on an ash-bed, and engaging in Rudra-recitation (rudrādhyāya).