Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 57
ईश्वर उवाच । योगयुक्ता महात्मानो योगे पाशुपते स्थिताः । एते मां च समाराध्य प्रभासक्षेत्रवासिनम् । ईदृशीं सिद्धिमापन्नाः स्वच्छंदगतिचारिणः
īśvara uvāca | yogayuktā mahātmāno yoge pāśupate sthitāḥ | ete māṃ ca samārādhya prabhāsakṣetravāsinam | īdṛśīṃ siddhimāpannāḥ svacchaṃdagaticāriṇaḥ
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു— “ഈ മഹാത്മാക്കൾ യോഗയുക്തരാണ്; പാശുപതയോഗത്തിൽ സ്ഥാപിതരാണ്. പ്രഭാസക്ഷേത്രത്തിൽ വസിക്കുന്ന എന്നെ യഥാവിധി ആരാധിച്ച് അവർ ഇത്തരമൊരു സിദ്ധി പ്രാപിച്ചു— തങ്ങളുടെ ഇച്ഛാനുസാരം സ്വച്ഛന്ദമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു.”
Śiva (Īśvara, Maheśvara)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Devī (Pārvatī)
Scene: Śiva speaks as teacher: around him, great yogins—radiant, ash-smeared, serene—are implied as perfected beings who worshipped Prabhāsa-Śiva and gained effortless movement.
FAQs
Worship of Śiva in Prabhāsa, combined with Pāśupata-yoga, is praised as a direct path to siddhi and spiritual freedom.
Prabhāsa-kṣetra, where Śiva is described as specially abiding (kṣetravāsin).
Samārādhana (devotional worship/propitiation) of Śiva in Prabhāsa-kṣetra, grounded in yogic discipline.