Adhyaya 125

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महालिंगं महादेवि सुरप्रियम् । रावणेश्वरवायव्ये धनुषां त्रिंशकेऽन्तरे

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അതിനുശേഷം, ഹേ മഹാദേവി, ദേവന്മാർക്ക് പ്രിയമായ മഹാലിംഗത്തിലേക്ക് പോകണം; അത് രാവണേശ്വരത്തിന്റെ വായവ്യ (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്) ദിശയിൽ മുപ്പത് ധനുസ്സിന്റെ അകലെയുണ്ട്.

Verse 2

स्थितं कामप्रदं लिंगं सर्वपातकनाशनम् । पौलोमीश्वरनामाढचं पौलोम्या संप्रतिष्ठितम्

അവിടെ ആഗ്രഹഫലപ്രദവും സർവ്വപാതകനാശകവുമായ ലിംഗം നിലകൊള്ളുന്നു; അത് ‘പൗലോമീശ്വര’ എന്ന നാമത്തിൽ പ്രസിദ്ധം, പൗലോമി (ഇന്ദ്രാണി) യാൽ വിധിപൂർവ്വം പ്രതിഷ്ഠിതം.

Verse 3

तारकेण यदा ध्वस्तास्त्रिदशाः संगरे स्थिताः । त्रैलोक्यं विहृतं सर्वं स्वयमिन्द्रत्वमागतः

യുദ്ധത്തിൽ താരകൻ ത്രിദശന്മാരെ (ദേവന്മാരെ) തകർത്തു, സമസ്ത ത്രൈലോക്യവും നശിപ്പിച്ചപ്പോൾ, അവൻ തന്നേ ഇന്ദ്രത്വം കൈവരിച്ചു.

Verse 4

तदा शक्रः सुदुःखार्तो भयोद्विग्नो ननाश वै । तदा तद्भार्यया देवि इन्द्राण्या शोककर्षया

അപ്പോൾ ശക്രൻ (ഇന്ദ്രൻ) അത്യന്തം ദുഃഖത്തിൽ പീഡിതനായി, ഭയത്തിൽ വിറച്ച് സത്യമായും ഓടിപ്പോയി; ആ സമയത്ത്, ഹേ ദേവി, അവന്റെ ഭാര്യ ഇന്ദ്രാണി ശോകം കൊണ്ടു ആകർഷിതയായി (അടുത്ത പ്രവർത്തിയിൽ ഏർപ്പെട്ടു).

Verse 5

इन्द्रस्य जयमिच्छन्त्या शंभुराराधितस्तया । ततस्तुष्टो महादेवस्तामुवाच शुभेक्षणाम्

ഇന്ദ്രന്റെ വിജയം ആഗ്രഹിച്ചു അവൾ ശംഭുവിനെ ആരാധിച്ചു. അതിൽ പ്രസന്നനായ മഹാദേവൻ ആ ശുഭനയനയോടു ഇങ്ങനെ അരുളിച്ചെയ്തു.

Verse 6

भगवानुवाच । उत्पत्स्यति सुतोऽस्माकं षण्मुखस्तु महाबलः । तारकं दैत्यराजानं स चैनं घातयिष्यति

ഭഗവാൻ അരുളിച്ചെയ്തു— ഞങ്ങളുടെ പുത്രനായി മഹാബലനായ ഷൺമുഖൻ ജനിക്കും. അവൻ ദൈത്യരാജൻ താരകനെ വധിക്കും.

Verse 7

गच्छ त्वं विज्वरा भूत्वा शृणु भूयो वचश्च मे

ഇപ്പോൾ ജ്വര-ക്ലേശത്തിൽ നിന്ന് വിമുക്തയായി പോകുക; പിന്നെയും എന്റെ വചനം കേൾക്കുക.

Verse 8

अत्र स्थितमिदं लिंगं योऽस्माकं पूजयिष्यति । स नूनं मे गणो भूत्वा मत्सकाशमुपेष्यति

ഇവിടെ സ്ഥാപിതമായ ഈ നമ്മുടെ ലിംഗത്തെ ആരെങ്കിലും പൂജിച്ചാൽ, അവൻ തീർച്ചയായും എന്റെ ഗണനായി എന്റെ സന്നിധിയിലേക്കു വരും.

Verse 9

एवमुक्ता गता साध्वी देवराड्यत्र संस्थितः । सर्वद्दुःखविनिर्मुक्ता सर्वदैत्यभयोज्झिता

ഇങ്ങനെ അരുളിക്കേട്ട ശേഷം ആ സാധ്വി പുറപ്പെട്ടു; ദേവരാജനും അവിടെ സ്ഥാപിതനായി—സകല ദുഃഖങ്ങളിൽ നിന്നു വിമുക്തനായി, ദൈത്യഭയം മുഴുവനും അകറ്റിയവനായി.

Verse 125

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पौलोमोश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ സപ്തമ പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ‘പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യം’ എന്ന പ്രഥമ വിഭാഗത്തിൽ ‘പൗലോമോശ്വരമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന നൂറ്റി ഇരുപത്തിയഞ്ചാം അധ്യായം സമാപ്തമാകുന്നു.