Adhyaya 124
ഈ അധ്യായത്തിൽ ശിവ–ദേവി സംവാദരൂപത്തിൽ പടിഞ്ഞാറുദിശയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഗൗരിദേവിയുടെ ഒരു വിശേഷ തീർത്ഥം നിർദ്ദേശിക്കുന്നു; അവിടെ ദേവി ‘സൗഭാഗ്യേശ്വരി’യായി ദാമ്പത്യ മംഗലവും ക്ഷേമവും നൽകുന്നു. സ്ഥലം ‘രാവണേശ’ എന്ന റാവണബന്ധ സൂചനയാലും, ‘അഞ്ചു വില്ലുകളുടെ കൂട്ടം’ എന്ന സ്ഥലനാമ സൂചനയാലും വ്യക്തമാക്കപ്പെടുന്നു. കാരണകഥയായി അരുന്ധതി ദേവി സൗഭാഗ്യലാഭത്തിനായി അവിടെ ഗൗരീപൂജയിൽ ലീനയായി കടുത്ത തപസ്സു ചെയ്തു, ദേവിയുടെ ശക്തിയാൽ പരമസിദ്ധി പ്രാപിച്ചു എന്ന് പറയുന്നു. മാഘ ശുക്ല തൃതീയ പ്രത്യേക പുണ്യകാലമായി നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. ഫലശ്രുതി: ഭക്തിയോടെ ആ ദേവിയെ ആരാധിക്കുന്നവന് ഈ ജന്മത്തിലും ഭാവിജന്മങ്ങളിലും സൗഭാഗ്യം ലഭിക്കും.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गौरीं सौभाग्यदायिनीम् । पश्चिमे रावणेशस्य धनुषां पञ्चके स्थिताम्
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ മഹാദേവി! തുടർന്ന് രാവണേശ്വരന്റെ പടിഞ്ഞാറായി ‘അഞ്ചു ധനുസ്സ്’ അളവിലുള്ള പ്രദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന, സൗഭാഗ്യം ദാനിക്കുന്ന ഗൗരിയെ സമീപിക്കണം।
Verse 2
यत्रातप्यत्तपो घोरं स्वयं देवी ह्यरुंधती । सौभाग्यं कांक्षमाणा सा गौरीपूजापरायणा
അവിടെ ദേവി അരുന്ധതി സ്വയം സൗഭാഗ്യം ആഗ്രഹിച്ച്, ഗൗരീപൂജയിൽ പരായണയായി, ഭയങ്കരമായ തപസ്സു അനുഷ്ഠിച്ചു।
Verse 3
संप्राप्ता परमां सिद्धिं तस्या देव्याः प्रभावतः । तृतीयायां शुक्लपक्षे माघे मासि वरानने
ഹേ വരാനനേ! ആ ദേവിയുടെ പ്രഭാവത്താൽ അവൾ പരമസിദ്ധി പ്രാപിച്ചു—മാഘമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷ തൃതീയ തിഥിയിൽ।
Verse 4
यस्तां पूजयते भक्त्या स सौभाग्यमवाप्नुयात् । अन्यजन्मनि देवेशि नात्र कार्या विचारणा
ഹേ ദേവേശി! ഭക്തിയോടെ അവളെ പൂജിക്കുന്നവൻ സൗഭാഗ്യം പ്രാപിക്കും—മറ്റൊരു ജന്മത്തിലും; ഇതിൽ സംശയിക്കേണ്ടതില്ല।
Verse 124
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सौभाग्येश्वरीमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्विशत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ സപ്തമ പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ പ്രഥമ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ “സൗഭാഗ്യേശ്വരീമാഹാത്മ്യവർണ്ണനം” എന്ന നാമമുള്ള നൂറ്റി ഇരുപത്തിനാലാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.