Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 1
ईश्वर उवाच । या संज्ञा सा स्मृता राज्ञी छाया या सा तु निक्षुभा । राजृ दीप्तौ स्मृतो धातू राजा राजति यः सदा
īśvara uvāca | yā saṃjñā sā smṛtā rājñī chāyā yā sā tu nikṣubhā | rājṛ dīptau smṛto dhātū rājā rājati yaḥ sadā
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു— സംജ്ഞ ‘രാജ്ഞീ’ എന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു; ഛായ ‘നിക്ഷുഭാ’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു. ‘രാജൃ’ ധാതു ‘ദീപ്തി’ അർത്ഥത്തിൽ പ്രസിദ്ധം; അതുകൊണ്ട് സദാ ദീപ്തനായവൻ ‘രാജാ’ എന്നു പറയപ്പെടുന്നു।
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: Īśvara as teacher, seated in serene posture, explaining the meanings of Saṃjñā/Chāyā and the root ‘rāj’; a disciple listens attentively, with a subtle radiance motif around the word ‘rāj’.
FAQs
True kingship is linked to inner radiance and dharmic splendor; names are treated as carriers of spiritual meaning.
This teaching occurs within the Prabhāsakṣetra Māhātmya, reinforcing Prabhāsa as a place where divine instruction is revealed.
No ritual is prescribed; the verse is an etymological-dharmic explanation.