Adhyaya 117

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि भूतनाथेश्वरं हरम् । कुण्डेश्वर्या ईशभागे धनुषां विंशकेऽन्तरे

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അതിനുശേഷം, ഹേ മഹാദേവി, ഭൂതനാഥേശ്വരൻ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഹരനെ ദർശിക്കുവാൻ പോകണം. അത് കുണ്ഡേശ്വരിയിൽ നിന്ന് ഈശാന ദിക്കിൽ ഇരുപത് ധനുസ്സിന്റെ അകലെയുണ്ട്.

Verse 2

कल्पलिंगं महादेवि ह्यनादिनिधनं स्थितम् । पूर्वं त्रेतायुगे देवि वीरभद्रेश्वरीति च

ഹേ മഹാദേവി, അവിടെ അനാദി-അനന്തമായ ‘കല്പലിംഗം’ നിലകൊള്ളുന്നു. ഹേ ദേവി, പൂർവ്വം ത്രേതായുഗത്തിൽ അത് ‘വീരഭദ്രേശ്വരി’ എന്ന പേരിലും പ്രസിദ്ധമായിരുന്നു.

Verse 3

प्रख्यातं भुवि देवेशि कलौ भूतेश्वरं स्मृतम् । पुरा द्वापरसंधौ च तत्र भूतानि कोटिशः

ഹേ ദേവേശി, ഇത് ഭൂമിയിൽ പ്രസിദ്ധമാണ്; കലിയുഗത്തിൽ ‘ഭൂതേശ്വരൻ’ എന്നായി സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. പുരാതനകാലത്ത് ദ്വാപരസന്ധിക്കാലത്ത് അവിടെ കോടിക്കണക്കിന് ഭൂതങ്ങൾ ഒന്നിച്ചുകൂടിയിരുന്നു.

Verse 4

संसिद्धिं परमां जग्मुस्तल्लिंगस्य प्रभावतः । तेन भूतेश्वरं नाम प्रख्यातं धरणीतले

ആ ലിംഗത്തിന്റെ പ്രഭാവത്താൽ അവർ പരമസിദ്ധി പ്രാപിച്ചു; അതിനാൽ ‘ഭൂതേശ്വര’ എന്ന നാമം ഭൂമിയിൽ പ്രസിദ്ധമായി।

Verse 5

तत्र कृष्णचतुर्द्दश्यां रात्रौ संपूज्य शंकरम् । दक्षिणां दिशमाश्रित्य अघोरं पूजयेत्तु यः

അവിടെ കൃഷ്ണചതുര്ദശിയുടെ രാത്രിയിൽ ശങ്കരനെ വിധിപൂർവ്വം പൂജിച്ച്, തെക്കുദിശയെ അഭിമുഖീകരിച്ച് അഘോരരൂപത്തെ ആരാധിക്കുന്നവൻ ഫലം പ്രാപിക്കും।

Verse 6

दृढं जितेन्द्रियो भूत्वा निर्भयो ध्यानसंयु तः । तस्यैव जायते सिद्धिर्या काचिद्भूतले स्थिता

ദൃഢനായി ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹം നേടി, നിർഭയനായി ധ്യാനസമ്പന്നനായി ഇരിക്കുന്നവൻ ഭൂമിയിൽ ലഭ്യമായ ഏതു സിദ്ധിയും നിശ്ചയമായി പ്രാപിക്കുന്നു।

Verse 7

तिलहेमप्रदानं च पिण्डदानं च तत्र वै । पितॄनुद्दिश्य दद्याद्वै तेषां प्रेतत्वमुक्तये

അവിടെ പിതൃങ്ങളെ ഉദ്ദേശിച്ച് എള്ളും സ്വർണ്ണവും ദാനം ചെയ്യുകയും പിണ്ഡദാനം അർപ്പിക്കുകയും വേണം; അതുവഴി അവർ പ്രേതത്വത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരാകും।

Verse 8

इति निगदितमेतद्भूतनाथेश्वरस्य प्रचुरकलिमलानां नाशनं पुण्यहेतुः । पठति च पुरुषो वा यः शृणोतीह भक्त्या सुरवरमहिमानं मुच्यते पातकौघैः

ഇങ്ങനെ ഭൂതനാഥേശ്വരന്റെ മഹിമ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടു—കലിയുഗത്തിലെ ധാരാളം മലിനതകൾ നശിപ്പിക്കുന്ന പുണ്യഹേതു. ഭക്തിയോടെ ഇതു വായിക്കുന്നവനോ ഇവിടെ ശ്രവിക്കുന്നവനോ, ദേവശ്രേഷ്ഠന്റെ മഹിമയാൽ പാപസമൂഹങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു।

Verse 117

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कुंडेश्वरी माहात्म्ये भूतनाथेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तदशोत्तरशततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീ സ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതി-സാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിൽ, പ്രഥമ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിനകത്തെ കുണ്ഡേശ്വരീമാഹാത്മ്യത്തിൽ “ഭൂതനാഥേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണ്ണനം” എന്ന നാമമുള്ള നൂറ്റി പതിനേഴാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.