Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 46
मम प्रभाभा देवेशि तेन प्राभासिकं स्मृतम् । प्रभाववन्तो देवेशि यत्र संति महासुराः
mama prabhābhā deveśi tena prābhāsikaṃ smṛtam | prabhāvavanto deveśi yatra saṃti mahāsurāḥ
ഹേ ദേവേശീ! ഇത് എന്റെ തന്നെ തേജസ്സിന്റെ പ്രഭയാണ്; അതുകൊണ്ട് ഇത് ‘പ്രാഭാസികം’ എന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. ഹേ ദേവന്മാരുടെ അധിപതിയേ! ഇവിടെ മഹാബലവും പ്രഭാവവും നിറഞ്ഞ മഹാസുരന്മാരും ഉണ്ടാകുന്നു.
Śiva (deduced: addressing Devī in a māhātmya-style explanation)
Tirtha: Prābhāsika (Prabhāsa)
Type: kshetra
Listener: Devī (Devēśī)
Scene: The Lord’s radiance suffuses the kṣetra like a living aura while, at the margins, mighty asuras stand—powerful, armed, yet dwarfed by the field’s inherent light.
FAQs
A tīrtha is defined not only by geography but by divine radiance (prabhā) and the extraordinary beings and powers associated with it.
Prabhāsa/Prābhāsika—Prabhāsa Kṣetra and its tīrtha tradition in the Prabhāsakṣetramāhātmya.
No explicit rite is prescribed in this verse; it provides a naming rationale and descriptive greatness.