Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 178
अमृतमयेन रसेन समं विबुधपितॄनपि तर्प्पयसे । अरिगणसूदन तेन तव प्रणतिमुपेत्य लिखामि वपुः
amṛtamayena rasena samaṃ vibudhapitṝnapi tarppayase | arigaṇasūdana tena tava praṇatimupetya likhāmi vapuḥ
നിന്റെ അമൃതമയ രസത്താൽ നീ ദേവന്മാരെയും പിതൃഗണങ്ങളെയും സമമായി തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു. ഹേ അരിഗണസൂദന, അതുകൊണ്ട് ഭക്തിയോടെ നിന്നെ പ്രണാമം ചെയ്ത്, എന്റെ അന്തരത്തിൽ നിന്നുയരുന്ന ഈ സ്തുതിയെ അർപ്പിക്കുന്നു।
Unspecified within snippet (voice of the hymnist within Prabhāsa-kṣetra-māhātmya)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A devotee, hands folded, offers a hymn as if offering his own body; behind him the radiant disk of Ravi pours nectar-like rays that reach both devas in the sky and pitṛs in subtle ancestral realms, signifying universal tarpana.
FAQs
Sūrya is the life-essence that sustains both divine and ancestral realms; reverent praise aligns the devotee with that sustaining power.
The setting is Prabhāsa-kṣetra-māhātmya, implying special merit for Sūrya worship and ancestral satisfaction within Prabhāsa.
Tarpana is implied through “tarppayase” (satisfying gods and pitṛs), suggesting Sūrya-related offerings/oblations as spiritually efficacious.