Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 167
त्वं ब्रह्मा हरिहरसंज्ञितस्त्वमिन्द्रो वित्तेशः पितृपितरंबुपः समीरः । सोमोऽग्निर्गगनमहाधरादिरूपः किं न त्वं सकलमनोरथप्रदाता
tvaṃ brahmā hariharasaṃjñitastvamindro vitteśaḥ pitṛpitaraṃbupaḥ samīraḥ | somo'gnirgaganamahādharādirūpaḥ kiṃ na tvaṃ sakalamanorathapradātā
നീ തന്നെയാണ് ബ്രഹ്മാവ്; നീ തന്നെയാണ് ഹരി-ഹര എന്ന നാമങ്ങളാൽ പ്രസിദ്ധൻ; നീ തന്നെയാണ് ഇന്ദ്രൻ, നീ തന്നെയാണ് ധനാധിപൻ. നീ തന്നെയാണ് പിതൃഗണങ്ങളും അവരുടെ പിതാവും; നീ തന്നെയാണ് ജലം, നീ തന്നെയാണ് വായു. നീ തന്നെയാണ് സോമനും അഗ്നിയും; നീ തന്നെയാണ് ആകാശവും മഹാപർവതാദി എല്ലാ രൂപങ്ങളും—അതിനാൽ നീ സകല മനോരഥങ്ങളും നല്കുന്നവൻ അല്ലാതെ എങ്ങനെ?
A devotee/praiser within the Prabhāsakṣetramāhātmya context (all-encompassing stuti)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A devotee at Prabhāsa praises a single radiant deity who simultaneously bears emblems/forms of Brahmā, Viṣṇu, Rudra, Indra, Kubera, Pitṛs, waters, wind, Soma, Agni, sky and mountains—suggesting a cosmic, many-formed theophany.
FAQs
The Lord is praised as the inner reality of all deities and elements, therefore the ultimate bestower of blessings.
Prabhāsa-kṣetra, where the deity is celebrated as sarvadevatāmaya (containing all divine forms).
No explicit rite; the verse functions as a comprehensive stuti suitable for pilgrimage worship and prayer for boons.