Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 140
रूपार्थं चरतेऽरण्यं चरंती सुमहत्तपः । मतं मे ब्रह्मणो वाक्याद्यदि ते देव रोचते । रूपं निर्वर्त्तयाम्यद्य तव कांतं दिवस्पते
rūpārthaṃ carate'raṇyaṃ caraṃtī sumahattapaḥ | mataṃ me brahmaṇo vākyādyadi te deva rocate | rūpaṃ nirvarttayāmyadya tava kāṃtaṃ divaspate
യോഗ്യമായ രൂപം തേടി അവൾ അരണ്യത്തിൽ വസിച്ച് മഹത്തായ തപസ്സു ചെയ്യുന്നു. ബ്രഹ്മാവിന്റെ വചനപ്രകാരം എന്റെ അഭിപ്രായം—ഹേ ദേവാ, ഹേ ദിവസ്പതേ, നിനക്കിഷ്ടമെങ്കിൽ ഇന്ന് ഞാൻ നിനക്കായി പ്രിയവും മനോഹരവുമായ രൂപം നിർമ്മിച്ചു തരാം.
Viśvakarman
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Mahātmya audience
Scene: Viśvakarman proposes crafting a pleasing form for Sūrya by Brahmā’s directive; the workshop glows with molten gold and celestial instruments; Sūrya stands radiant yet receptive, signaling consent to transformation.
FAQs
Divine order is maintained through wise adjustment—power guided by dharma becomes beneficent rather than harmful.
The episode is embedded in Prabhāsa-kṣetra Māhātmya, using Sūrya’s story to magnify the sanctity of the Prabhāsa pilgrimage landscape.
No specific rite is prescribed; the verse highlights tapas and divine ordinance rather than a pilgrim’s ritual.