Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 9
स ज्ञात्वा कामिकं क्षेत्रं प्रतिष्ठाप्य महेश्वरम् । तपश्चचार विपुलं दिव्यं वर्षशतं प्रिये । ध्यायन्देवं महादेवं शान्तस्तद्गतमानसः
sa jñātvā kāmikaṃ kṣetraṃ pratiṣṭhāpya maheśvaram | tapaścacāra vipulaṃ divyaṃ varṣaśataṃ priye | dhyāyandevaṃ mahādevaṃ śāntastadgatamānasaḥ
ഇത് ആഗ്രഹസിദ്ധി നൽകുന്ന ക്ഷേത്രമാണെന്ന് അറിഞ്ഞ് അവൻ മഹേശ്വരനെ (ലിംഗം) പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. പിന്നെ, ഹേ പ്രിയേ, ദിവ്യമായ നൂറു വർഷം അവൻ വിപുലമായ തപസ്സു ചെയ്തു—മഹാദേവനെ ധ്യാനിച്ച്, ശാന്തനായി, മനസ്സിനെ അവനിൽ തന്നെ ലീനമാക്കി.
Śiva (Īśvara)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Mahādevī addressed as priye
Scene: On the Prabhāsa shore or sacred grove, Pratyūṣa installs a liṅga (Maheśvara) on a pedestal; then sits in deep meditation for ‘a hundred divine years’, surrounded by stillness—only waves, wind, and a faint aura around the liṅga.
FAQs
In a sacred kṣetra, devotion expressed through consecration, austerity, and meditation ripens into divine response and fulfillment.
Prabhāsa-kṣetra, praised as kāmika—capable of granting rightful desires when approached with tapas and bhakti.
Liṅga-pratiṣṭhā (establishing Śiva) and sustained tapas/dhyāna are described as the spiritual disciplines undertaken.