Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 66
अहमाकाशरूपस्थ एवं तत्त्वमयं प्रभुः । आकाशात्स्रवते यच्च तद्बीजं ब्रह्मसंस्थितम् । स्वरूपं ब्राह्ममाश्रित्य ब्रह्मा बीजप्ररोहकः
ahamākāśarūpastha evaṃ tattvamayaṃ prabhuḥ | ākāśātsravate yacca tadbījaṃ brahmasaṃsthitam | svarūpaṃ brāhmamāśritya brahmā bījaprarohakaḥ
ഞാൻ ആകാശസ്വരൂപത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന, തത്ത്വമയനായ പ്രഭു. ആകാശത്തിൽ നിന്ന് എന്ത് സ്രവിക്കുന്നുവോ, അതാണ് ബ്രഹ്മയിൽ സ്ഥാപിതമായ ബീജം. ബ്രാഹ്മസ്വരൂപം ആശ്രയിച്ച് ബ്രഹ്മാ ആ ബീജത്തെ മുളപ്പിക്കുന്നു.
Śiva
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Devī
Scene: A vast night-sky over the Prabhāsa coast; Śiva as a luminous, space-bodied form (ākāśa-rūpa) with constellations within; from the sky descends a radiant seed into Brahmā’s lotus, which then sprouts into a cosmic tree/world-egg, while Devī listens in awe.
FAQs
Creation is portrayed as emanation from subtle principle (ākāśa/tattva) into manifest forms through Brahmā’s generative role.
Prabhāsa-kṣetra, where the māhātmya interweaves pilgrimage praise with metaphysical explanations of divine manifestation.
None; the passage is doctrinal, offering a contemplative framework rather than a procedural rite.