Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 67
विवस्वानिव पर्जन्यो वरुणश्चार्यमा इव । इन्द्रस्तु द्विगुणैः षड्भिर्भात्येकादशभिः शतैः
vivasvāniva parjanyo varuṇaścāryamā iva | indrastu dviguṇaiḥ ṣaḍbhirbhātyekādaśabhiḥ śataiḥ
പർജന്യൻ വിവസ്വാനെപ്പോലെ ദീപ്തനാകുന്നു; വരുണൻ ആര്യമനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ദ്രൻ ആറിന്റെ ഇരട്ടിയാൽ വർദ്ധിച്ച പതിനൊന്നു നൂറ് തേജസ്സുകളാൽ വിശേഷമായി ഭാസിക്കുന്നു.
Skanda (deduced)
Tirtha: Prabhāsa Kṣetra
Type: kshetra
Listener: Yādava interlocutor (Sāṃba / ‘Yādavottama’ addressed in nearby verses)
Scene: A luminous cosmic tableau: Parjanya, Varuṇa, Aryaman, Indra depicted as radiant deities in a celestial assembly, their brilliance measured in symbolic numbers, with Prabhāsa’s sanctified horizon behind.
FAQs
Divine functions are comparable and classifiable—some deities mirror others in power—showing unity-in-difference within cosmic administration.
The passage belongs to the Prabhāsa-kṣetra māhātmya corpus, where such teachings enhance the sacred prestige of the region.
No ritual instruction appears; the verse continues the cosmological accounting of radiance among the Ādityas.