Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 45
दद्यादुपानहौ भक्त्या कुंकुमं च विशेषतः । कम्बलं तैलपक्वं च विष्णुर्मे प्रीयतामिति
dadyādupānahau bhaktyā kuṃkumaṃ ca viśeṣataḥ | kambalaṃ tailapakvaṃ ca viṣṇurme prīyatāmiti
ഭക്തിയോടെ പാദുക ദാനം ചെയ്യണം; പ്രത്യേകിച്ച് കുങ്കുമം (കേശരം) നൽകണം; കമ്പളവും എണ്ണയിൽ പാകം ചെയ്ത അന്നവും ദാനം ചെയ്ത്—“വിഷ്ണു എനിക്കു പ്രസന്നനാകട്ടെ” എന്നു പ്രാർത്ഥിക്കണം।
Skanda (deduced from Dvārakā Māhātmya narrative convention within Prabhāsa Khaṇḍa)
Tirtha: Gomatī/Dvārakā tīrtha (contextual)
Type: kshetra
Scene: A devotee at Dvārakā’s riverbank/temple courtyard offers sandals, kumkuma, a blanket, and a dish of oil-cooked food to a recipient, hands folded, softly uttering ‘Viṣṇur me prīyatām’.
FAQs
Devotional charity (dāna) offered with the intention of pleasing Viṣṇu becomes a direct means to merit and purification.
The broader context is Dvārakā and the Prabhāsa region, where pilgrimage-dharma is taught through concrete acts like dāna.
Giving in charity: footwear, saffron (especially), a blanket, and oil-cooked food—accompanied by the prayer “May Viṣṇu be pleased.”