Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 10
तदाप्रभृति विप्रेन्द्रास्तिष्ठते द्वारकां हरिः । दुर्वाससा गिरा बद्धो न जहाति कदाचन
tadāprabhṛti viprendrāstiṣṭhate dvārakāṃ hariḥ | durvāsasā girā baddho na jahāti kadācana
അന്നുമുതൽ, ഹേ വിപ്രശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഹരി ദ്വാരകയിൽ തന്നെ വസിക്കുന്നു. ദുർവാസസിന്റെ വചനബന്ധത്തിൽ പെട്ട് അവൻ ഒരിക്കലും അതിനെ വിട്ടുപോകുന്നില്ല.
Prahlāda (deduced from the continuing narration in Adhyāya 4)
Tirtha: Dvārakā-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis/brāhmaṇas (viprendra)
Scene: A serene Dvārakā seascape with Kṛṣṇa/Hari enthroned, while sage Durvāsā stands with raised hand in solemn utterance; the city appears protected by the force of the rṣi’s word.
FAQs
The Lord’s abiding presence in a kṣetra is affirmed through sacred vow and saintly utterance, strengthening pilgrim faith.
Dvārakā as Hari’s enduring abode, contextualizing the nearby Varadāna tīrtha’s greatness.
No explicit ritual; it provides a theological assurance of Hari’s perpetual presence for worship and pilgrimage.