Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 9
येषां कृष्णालये प्राणा गता दानवनायक । न तेषां पुनरावृत्तिः कल्पकोटिशतैरपि
yeṣāṃ kṛṣṇālaye prāṇā gatā dānavanāyaka | na teṣāṃ punarāvṛttiḥ kalpakoṭiśatairapi
ഹേ ദാനവനായകാ! ആരുടെ പ്രാണൻ കൃഷ്ണന്റെ ധാമമായ ദ്വാരകയിൽ വിട്ടുപോകുന്നുവോ, അവർക്കു വീണ്ടും മടങ്ങിവരവ് ഇല്ല—കോടിക്കണക്കിന് കല്പങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാലും ഇല്ല।
Prahlāda
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Scene: A devotee’s last breath leaving the body within radiant Dvārakā, with Kṛṣṇa’s presence implied by temple spires, conch and discus motifs, and the sea’s luminous horizon; attendants chant the name of Hari.
FAQs
The Purāṇa asserts the salvific power of Kṛṣṇa’s abode: death there is equated with freedom from repeated return.
Kṛṣṇālaya—Dvārakā, understood as Kṛṣṇa’s own abode.
No explicit rite; the verse underscores the supreme merit of residing in or reaching Dvārakā at life’s end.