Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 12
कश्यपाद्वामनो जज्ञे ततोऽभूच्च त्रिविक्रमः । त्रिभिः क्रमैर्मितांल्लोकानाक्रम्य मधुहा हरिः
kaśyapādvāmano jajñe tato'bhūcca trivikramaḥ | tribhiḥ kramairmitāṃllokānākramya madhuhā hariḥ
കശ്യപനിൽ നിന്ന് വാമനൻ ജനിച്ചു; പിന്നെ അവൻ തന്നേ ത്രിവിക്രമനായി. മധുഹാ ഹരി മൂന്നു പാദങ്ങളാൽ അളന്ന ലോകങ്ങളെ അതിക്രമിച്ച് വ്യാപിച്ചു।
Prahlāda
Scene: Vāmana emerges from Kaśyapa’s line, then expands into Trivikrama, spanning the cosmos with three strides, subduing the measured worlds.
FAQs
The Lord’s avatāra reveals supreme sovereignty: what seems ‘measured’ and limited is effortlessly encompassed by divine power.
The verse itself is avatāra-narrative; within Dvārakā Māhātmya it supports the sanctity of places where such forms are worshiped and remembered.
None directly; it supports devotional remembrance (smaraṇa) of the Vāmana–Trivikrama līlā.