Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 10
अथासौ निहतस्तेन प्रविश्य विपुलं तमः । निपपात महीपृष्ठे वायुभग्न इव द्रुमः । वधं प्राप्तस्तु दैत्योऽसौ नत्वा हरमसौ स्थितः । सत्ये स्थितं च तं दृष्ट्वा ततस्तुष्टो महेश्वरः
athāsau nihatastena praviśya vipulaṃ tamaḥ | nipapāta mahīpṛṣṭhe vāyubhagna iva drumaḥ | vadhaṃ prāptastu daityo'sau natvā haramasau sthitaḥ | satye sthitaṃ ca taṃ dṛṣṭvā tatastuṣṭo maheśvaraḥ
അപ്പോൾ അവനാൽ വധിക്കപ്പെട്ട ആ ദൈത്യൻ വിപുലമായ അന്ധകാരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ച്, കാറ്റിൽ ഒടിഞ്ഞ വൃക്ഷംപോലെ ഭൂമിയിൽ വീണു. വധം പ്രാപിച്ചിട്ടും അവൻ ഹരനെ (ശിവനെ) നമസ്കരിച്ചു വിനീതനായി നിന്നു. അവൻ സത്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നതു കണ്ട മഹേശ്വരൻ തൃപ്തനായി।
Pulastya
Tirtha: Arbuda-kṣetra
Type: kshetra
Scene: Namuci collapses like a wind-snapped tree, darkness enveloping him; then, in a surprising turn, his spirit/form bows to Hara with folded hands; Maheśvara’s face softens, granting approval as a calm radiance replaces the gloom.
FAQs
Even after conflict, turning to Śiva with truthfulness and surrender becomes a cause for divine pleasure and grace.
The Bhadrakarṇa sacred complex (lake and liṅga) is glorified through the episode of Śiva’s grace connected to this locale.
An implied act of namaskāra (bowing) to Hara is shown; no formal vow, charity, or bathing rite is specified.