Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 17
अन्यत्कौतूहलं राजन्महद्दृष्टं महाद्भुतम् । पदस्य तस्य यच्छ्रुत्वा जायते विस्मयो महान्
anyatkautūhalaṃ rājanmahaddṛṣṭaṃ mahādbhutam | padasya tasya yacchrutvā jāyate vismayo mahān
മറ്റൊരു കൗതുകം, ഹേ രാജൻ—അത്യന്തം മഹത്തായതും മഹാദ്ഭുതമായതുമായ ഒരു ദൃശ്യം കണ്ടിരിക്കുന്നു; ആ പാദചിഹ്നത്തെക്കുറിച്ച് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ മഹാ വിസ്മയം ജനിക്കുന്നു।
Pulastya (addressing a king/listener, likely a rājan in the dialogue)
Tirtha: Pitāmaha-pada at Arbuda (implied)
Type: kshetra
Listener: rājan (king)
Scene: A king listens as a sage describes the footprint’s marvel; the king’s expression shifts to astonishment, while attendants and sages look toward the shrine in the distance.
FAQs
Sacred places carry wondrous signs; even hearing their glory awakens reverence and transformative awe.
The same Brahmapada tirtha, presented as an ‘adbhuta’ (marvel) within the Arbuda narrative.
No direct rite is prescribed here; it introduces a wondrous characteristic of the sacred footprint to deepen devotion.