Adhyaya 46
ഈ അധ്യായത്തിൽ പുലസ്ത്യ മഹർഷി ഉപദേശരൂപത്തിൽ ശ്രോതാവിനെ ഒരു നിർദ്ദിഷ്ട പുണ്യക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു—“അതിനുശേഷം വ്യാസേശ്വരനിലേക്കു പോകണം” എന്ന വിധിയോടെ. വ്യാസൻ സ്ഥാപിച്ച വ്യാസതീർത്ഥവും വ്യാസേശ്വര ക്ഷേത്രവും മഹിമയോടെ വിവരിക്കപ്പെടുന്നു; ഇവിടെ ‘ദർശനം’ തന്നെ പരിവർത്തനകരമായ ജ്ഞാനസാധനമാണെന്ന് പ്രതിപാദിക്കുന്നു—ആ ദേവസ്ഥാനദർശനത്തിൽ നിന്ന് മേധ (ബുദ്ധിയുടെ തെളിമ), മതി (വിവേകം), ശുചി (പാവിത്ര്യം) എന്നിവ ലഭിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നു. അവസാനത്തിലെ കൊലോഫോണിൽ ഗ്രന്ഥപരിചയം നൽകുന്നു—ഇത് സ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ 81,000 ശ്ലോകസമൂഹത്തിനുള്ളിൽ, ഏഴാം പ്രഭാസ ഖണ്ഡത്തിലും മൂന്നാം അർബുദ ഖണ്ഡത്തിലും ഉൾപ്പെടുന്നതായി, “വ്യാസതീർത്ഥമാഹാത്മ്യവർണനം” എന്ന പേരിൽ നാൽപ്പത്താറാം അധ്യായമായി നിർദ്ദേശിക്കുന്നു; അതുവഴി പാരായണം, ഉദ്ധരണം, ശേഖരണം എന്നിവയ്ക്ക് പ്രാമാണിക സൂചിക ഉറപ്പാകുന്നു.
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो व्यासेश्वरं गच्छेद्व्यासेन स्थापितं हि यत् । तं दृष्ट्वा जायते मर्त्यो मेधावी मतिमाञ्छुचिः । सप्तजन्मांतराण्येव व्यासस्य वचनं यथा
പുലസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു—അതിനുശേഷം വ്യാസൻ സ്ഥാപിച്ച വ്യാസേശ്വരത്തിലേക്ക് പോകണം. അതിന്റെ ദർശനത്താൽ മനുഷ്യൻ മേധാവിയും വിവേകിയും ശുദ്ധനുമായിത്തീരും—വ്യാസന്റെ വചനപ്രകാരം ഈ ഫലം ഏഴ് ജന്മങ്ങൾ വരെ നിലനിൽക്കും।
Verse 46
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे व्यासतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्चत्वारिंशोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയിലെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ മൂന്നാം അർബുദഖണ്ഡത്തിൽ “വ്യാസതീർത്ഥമാഹാത്മ്യവർണ്ണനം” എന്ന പേരിലുള്ള നാൽപ്പത്താറാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।