Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 29
प्रातरुत्थाय यो मर्त्यः स्मरेद्देवं विनायकम् । तस्य तद्दिनजातानि सिद्धिं कृत्यानि यांति हि
prātarutthāya yo martyaḥ smareddevaṃ vināyakam | tasya taddinajātāni siddhiṃ kṛtyāni yāṃti hi
പ്രഭാതത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ് ദേവനായ വിനായകനെ സ്മരിക്കുന്ന മനുഷ്യന്, ആ ദിവസത്തിൽ ഉദിക്കുന്ന എല്ലാ പ്രവർത്തികളും നിശ്ചയമായി സിദ്ധി പ്രാപിക്കുന്നു।
Pulastya (deduced)
Listener: Śaunaka and other ṛṣis (implied)
Scene: A devotee rises at dawn, hands folded, mentally invoking Vināyaka; the day’s tasks—travel, trade, worship—appear as symbolic implements becoming auspicious.
FAQs
Beginning the day with Vināyaka-smaraṇa aligns one’s actions with auspiciousness and leads to siddhi in daily duties.
Though arising from the Arbuda Khaṇḍa tīrtha narrative, the verse universalizes the benefit as a daily discipline.
Prātaḥ-smaraṇa—remembering Vināyaka upon waking.