Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 11
वसिष्ठो नाम देवर्षिः पितामहसमुद्भवः । स पूर्वं भूतलं प्राप्तस्तपस्तेपे सुदारुणम्
vasiṣṭho nāma devarṣiḥ pitāmahasamudbhavaḥ | sa pūrvaṃ bhūtalaṃ prāptastapastepe sudāruṇam
വസിഷ്ഠൻ എന്നൊരു ദേവർഷി ഉണ്ടായിരുന്നു; അദ്ദേഹം പിതാമഹൻ ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്നു ഉദ്ഭവിച്ചവൻ. പൂർവകാലത്ത് ഭൂമിയിലേക്കു വന്ന് അത്യന്തം കഠിനമായ തപസ്സു ചെയ്തു।
Sūta
Tirtha: Arbuda (contextual; Vasiṣṭha’s tapas as causal backdrop)
Type: kshetra
Listener: Dvija-śreṣṭhas/ṛṣis
Scene: The divine sage Vasiṣṭha, radiant and austere, descends to earth; the scene foreshadows a hermitage near a sacred mountain where intense penance will unfold.
FAQs
The foundation of a tīrtha’s glory is often the intense tapas of a great ṛṣi acting for dharma.
The narrative groundwork for Arbuda’s sanctity begins with Vasiṣṭha’s austerities on earth.
Tapas (austerity) is described as Vasiṣṭha’s practice; no lay ritual is prescribed.