Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 20
ततश्च श्रपयामास सुसमिद्धे हुताशने । क्षुत्क्षामो भोजनार्थाय ततः पाकाग्रमेव च
tataśca śrapayāmāsa susamiddhe hutāśane | kṣutkṣāmo bhojanārthāya tataḥ pākāgrameva ca
വിശപ്പുകൊണ്ട് തളർന്ന അദ്ദേഹം ഭക്ഷണത്തിനായി നന്നായി കത്തിജ്വലിക്കുന്ന തീയിൽ അതിനെ വേവിച്ചു; അത് പാകമാകുന്നതും കാത്ത് അവിടെത്തന്നെ ഇരുന്നു.
Skanda (deduced; Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya narration style)
Scene: A bright, well-fed fire in a bleak place; the sage, gaunt, tends a pot, waiting—stillness charged with moral weight.
FAQs
The verse highlights bodily necessity as a powerful force, preparing the narrative to show how dharma is negotiated under extreme distress.
No specific tīrtha is named in this verse.
Cooking in a kindled fire is described, but no formal prescription (vidhi) is stated here.